tag:blogger.com,1999:blog-86099285793448219842011-12-09T13:17:42.367-08:00കനകാംബരംസത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.comBlogger501100tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-65756230754374398512011-12-07T23:57:00.001-08:002011-12-07T23:57:52.957-08:00മൂത്തു പഴുത്ത മാങ്ങ<span class="Apple-style-span" >മൂത്തു മൂത്തു പഴുത്ത മാങ്ങ<br />മുകളിലാരോ തിന്നപ്പോള്<br />കാത്തു കാത്തു നിന്ന പെണ്ണിന്<br />കരളിലാരോ കൊത്തുമ്പോള്<br /><br />വടിയെടുക്ക് മുത്തപ്പാ<br />തുടിയെടുക്ക് മുത്തപ്പാ<br />മലയിലുള്ള മാഞ്ചുവട്ടില്<br />മാങ്ങ വീഴും നേരത്ത്<br /><br />വലയെടുക്ക് മുത്തപ്പാ<br />തുഴയെടുക്ക് മുത്തപ്പാ<br />പുഴയിലുള്ള തോണിയേറി<br />വലയെറിയൂ മുത്തപ്പാ<br /><br />കലമെടുക്ക് മുത്തപ്പാ<br />അരിയെടുക്ക് മുത്തപ്പാ<br />കനലു പെയ്ത പഥിയടക്കാന്<br />കഞ്ഞി വെക്ക് മുത്തപ്പാ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-6575623075437439851?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-19427674647489436772011-11-24T22:51:00.000-08:002011-11-24T22:52:18.376-08:00മലയാളംപണ്ടൊരു കവി ഓണ-<br />ക്കാലമീ വഴി പോകവെ<br /><br />കണ്ടതിശയം പൂണ്ടു<br />മണ്ടനീ മലയാളം<br /><br />പൂവുകള് മൊഴിഞ്ഞത്രെ<br />പുണ്യമീ മലയാളം<br /><br />മായുകില്ലൊരിക്കലും<br />മാധവം മലയാളം<br /><br />കാവുകള് മൊഴിഞ്ഞത്രെ<br />കാറ്റിലും മലയാളം<br /><br />കാതരം കിളികളും<br />പാ്ട്ടുമീ മലയാളം<br /><br />അന്യമാകരുതേ യീ<br />പുണ്യമാം മലയാളം<br /><br />അന്നകഥ നിറഞ്ഞുടന്<br />ചൊല്ലിയാ കവിയത്രെ<br /><br />പൂവുകള് മറഞ്ഞേപോയ്<br />കാവുകള് കരിഞ്ഞേപോയ്<br /><br />കാണുകള് വയ്യാതിന്നീ<br />കഷ്ടമായ് മലയാളം<br /><br />പാറുമാ പൂമ്പാറ്റയെ<br />പാവമീ മനുഷ്യരെ<br /><br />ചൊല്ലുവാന് മടിക്കേണ്ട<br />നിങ്ങളില് മരിക്കാതെ<br /><br />കാക്കുകീ മലയാളം<br />നാടിനെ മനുഷ്യരെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-1942767464748943677?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-59093323622601254002011-11-21T23:52:00.000-08:002011-11-21T23:54:31.885-08:00ആകാലത്ത്<br />മൂന്നാം തരത്തിലെ വിഷ്്ണുവിനേയും<br />രണ്ടാം തരത്തിലെ മെഹറുന്നിസയേയും <br />കുന്നിപിടിച്ചു തിരിച്ചപ്പോള് കേട്ട<br />ആ..... എന്ന അക്ഷരം<br /><br />വൈകുന്നേരം<br />നാരായണന് മാഷില് നിന്നും<br />അറിയാതെ വീണു<br />പേരറിയാത്ത ഒരു പെണ്കുട്ടിയുടെ<br />മൊട്ടുസൂചിയാലെ സിറ്റി ബസ്സില്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-5909332362260125400?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-63116265764011781832011-11-05T03:49:00.000-07:002011-11-21T23:55:46.570-08:00തിരക്കഥാ മര്മ്മംമാടാക്കര എല്.പി. സ്കൂളില് പ്യൂണായ മനോജ് ബാലചന്ദ്രനും ഭാര്യ മല്ലിക, മകള് ആര്യയും മകന് അര്ജുനനുമായി കഴിയുന്ന അണുകുടുംബത്തിന്റെ കഥ. - ആര്യയുടെ പരിചയത്തില്പെട്ട പത്താംതരക്കാരിയുടെ മരണ ആര്യയെ പിടിച്ചുലക്കുന്നു. - ആര്യയുടെ സ്കൂളില് ആണ്-പെണ് ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച് എല്ലാവര്ക്കും വേണ്ടി കൗണ്സിലിംഗ് നടക്കുന്നു - പക്ഷേ ആര്യ കൂടുതല് ഉള്വലിയലുകളിലേക്ക് മാറുന്നു. - മനോജ് മകളെ ശാസിക്കുന്നു - ഇത് കാര്യങ്ങളെ വഷളാക്കി മാറ്റുന്നു - എല്ലാ സത്യങ്ങളും തുറന്നു പറയാറുള്ള മോഹനന്മാഷിനോട് മനോജ് ബാലചന്ദ്രന് എല്ലാം തുറന്നു പറയുന്നു. - എല്ലാറ്റിനും കാരണക്കാരന് മനോജാണെന്ന നാട്ടുകാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള് മനോജിനെ വിഷമത്തിലാക്കുന്നു - വിഷമം കാരണം മനോജ് മൂകാംബികയിലേക്ക് ഒളിച്ചോടുന്നു - അവിടെ വെച്ച് ഒരു സ്വാമിയുടെ ഉപദേശങ്ങള് മനോജിനെ മാറ്റി തീര്ക്കുന്നു - തിരിച്ചു നാട്ടിലെത്തുന്നു<br /><br />.........................................<br /><br /><br />അമ്പലമുക്കില് ഹോട്ടല് നടത്തുന്ന ചന്ദ്രേട്ടന് രണ്ടു മക്കള് - സുധര്മന്, ഷംന. മേലനങ്ങി അദ്ധ്വാനിക്കാന് തയ്യാറാവാത്ത സുധര്മന് ഹോട്ടല് മാനേജ്മെന്റിന് പഠിക്കുന്നു. - കലാസ്നേഹിയായ ചന്ദ്രേട്ടനെ തൊട്ടടുത്ത ചിത്രശാലാ നാടകപ്രവര്ത്തകര് വേണ്ടപോലെ മുടിക്കുന്നുണ്ട്. - കടം കൊണ്ടു മുടിഞ്ഞ ചന്ദ്രേട്ടന് സഹികെടുന്നു. - ജോലിക്കാര്ക്കൊക്കെ വേണ്ടത്ര കോമ്പന്സേഷന് നല്കി ഹോട്ടല് പൂട്ടാനാണെങ്കില് അതിനും കഴിയുന്നില്ല. - മറ്റുള്ളവരുടെ നിര്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ഹോട്ടല് പൂട്ടി കിണം, അതിനുള്ള തന്ത്രങ്ങള് സ്വയം ആവിഷ്കരിക്കുവാന് ശ്രമിക്കുകയാണ് ചന്ദ്രേട്ടന്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-6311626576401178183?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-40369682808138190032011-08-04T05:02:00.001-07:002011-08-04T05:02:27.551-07:00പുരുഷോത്തമന് നായര് - 45 പുരുഷന്<span >പുരുഷോത്തമന് നായര് - 45 പുരുഷന്<br /><br /><br />ഗള്ഫ് ചന്ദ്രമോഹന്റെ ഇരുനില വീടിന്റെ ചുറ്റുമതിലില് ആ കറുത്ത രൂപം കാണപ്പെടുമ്പോള് രാവണപുരം ഗ്രാമത്തില് ഏകദേശം പത്തരയായിരിക്കുന്നു. മെല്ലെ അകത്തെ പരവതാനിപ്പുല്ലിലേക്ക് ഒരു അഭ്യാസിയുടെ മെയ്യൊതുക്കത്തോടെ ചാടിയ ആ രൂപം പിന്നീട് നമ്മള്ക്ക് ദൃഷ്ടിഗോചരമല്ലാതാവുകയാണ്.<br />രണ്ടാം അംഗത്തില് നമ്മള് കാണുന്നത് മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില് നില്ക്കുന്ന ചന്ദ്രമോഹന്റെ വീടിന്റെ അടുക്കളഭാഗമാണ്. സുമാര് നാല്പത്തഞ്ചു വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന ഒത്ത ഉയരമുള്ള ആ രൂപത്തിന്റെ മുഖം ഭയവും ആശങ്കയും നിറഞ്ഞതായി നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്. നമ്മുടെ ആകാംക്ഷയ്ക്ക് മുന്നില് നില്ക്കുന്ന ഇയാള് ഒരു കള്ളനായി മുദ്ര കുത്തപ്പെടുവാന് പോകുകയാണ്. അടുക്കള വാതില് ശരിയായി അടച്ചോ എന്ന് നോക്കാനായി വന്ന ചന്ദ്രമോഹന്റെ ഭാര്യ ഇന്ദുലേഖയെന്ന മുപ്പത്തഞ്ചുകാരിയായ സുന്ദരി ആ രൂപം കണ്ടതും അയ്യോ എന്ന അലര്ച്ചയോടെ തിരിഞ്ഞോടിയതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു. തൊട്ടുമുമ്പ് കണ്ട ഒരു സീരിയലിലെ പ്രേതനായികയായിരുന്നു അപ്പോള് ഇന്ദുലേഖയുടെ മനസ്സില്. ആയതിനാല് അവളെ രക്ഷിക്കാന് ശ്രമിച്ച നമ്മുടെ നായകന് പുറത്തുനിന്നും വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുന്ന ഏതാനും രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തകരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ സന്നദ്ധസേവനം ആവശ്യപ്പെടുന്നതായിരുന്നതിനാല് ഉടന് തന്നെ നമ്മുടെ കഥാനായകനായ പുരുഷോത്തമന് നായര് 45 വയസ്സ് ഓടിവന്നവര്ക്കിടയില് അക്ഷോഭ്യനായി നിന്നു പോയതായി പിന്നീട് ചരിത്ര അദ്ധ്യാപകനായ കെ.ആര് രൂപകപ്പിച്ചു രേഖപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി.<br />കഥാനായകന്റെ ജീവിതം ഇത്രയും ദയനീയമായി അനുഭവപ്പെടാനുള്ള കാരണം അന്വേഷിച്ച് നമ്മള് വസ്തുതകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോള് മനസ്സിലാവുന്നത് എന്തെന്നാല് കോണ്ക്രീറ്റു പണിക്കാരനായ പുരുഷോത്തമന് നായര് ഏകമകളോടും ഭാര്യയുമൊത്ത് തന്റെ ജന്മനാടായ ക്ഷേമങ്കരി ദേശത്ത് മയിലാടും പാറയ്ക്ക് എതിര്വശത്തായി ജീവിച്ചു വരികയായിരുന്നു. സര്ക്കാരിന്റെ ധനസഹായം കൊണ്ട് എവിടെയുമെത്താത്ത വീട്ടില് ഏകമകളെ പഠിപ്പിക്കാന് തീരുമാനിച്ച് കഴിയുന്ന പുരുഷോത്തമന്നായര്ക്ക് മറ്റ് വലിയ സ്വപ്നങ്ങള് ഒന്നുമില്ലാതിരുന്നിട്ടും ദൈവം ചില അനീതികള് കാണിച്ചു എന്നതിലാണ്. സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി എന്നാല് ഇനി വരുന്നതുപോലെ എന്ന വിധത്തില് പുരുഷോത്തമന്നായര് തീരുമാനിച്ചത് ഉദ്ദേശം പതിനെട്ട് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള തന്റെ മകള് മാളവിക മായന്നൂര് ഹയര് സെക്കണ്ടറിയില് പ്ലസ് ടുവിന് പഠിക്കവെയായിരുന്നു തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ തൃണവല്ക്കരിച്ച് പടച്ചവന് പുരുഷോത്തമന് നായരെ വഞ്ചിച്ചത്.<br />സ്വതവേ വായാടി പ്രകൃതമായ അവള് ഈയിടെയായി അകാരണമായ മൗനത്തില് പുരുഷോത്തമന് നായരുടെ ശ്രദ്ധയില് ആകുലത നിറച്ചിരുന്നുവെന്നതായിരുന്നു സത്യം. അങ്ങിനെയാണ് തന്റെ ഭാര്യയെ പറഞ്ഞ് ബോധ്യപ്പെടുത്തി പുരുഷോത്തമന്നായര് കാര്യത്തിന്റെ നിജസ്ഥിതി അറിയാന് ശ്രമിച്ചതും ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ വാര്ത്തയില് നിന്നും പുരുഷോത്തമന് നായര്ക്ക് ഉറക്കമില്ലാത്ത രാവുകളായിരുന്നു. കിട്ടിയത് തന്റെ മകളുടെ ക്ലാസിലെ ഒരാണ്കുട്ടിയുടെ ഭാവനയായി, ക്രൂരമായി തന്റെ മകളുടെ നഗ്നചിത്രം ഉടലെടുത്തിരിക്കുന്നു. ആ ക്രൂരത ചെയ്തവനെ തേടി പുരുഷോത്തമന്നായര് സ്കൂളിലെത്തിയെങ്കിലും അവന് അവധിയിലാണെന്നറിഞ്ഞ് പുരുഷോത്തമന്നായര് അവന്റെ നാട്ടിലെത്തിയിരുന്നു. പക്ഷെ പയ്യന് പുരുഷോത്തമന് നായരെ കണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു കളഞ്ഞു. ആ ഈര്ഷ്യയിലാണ് പുരുഷോത്തമന് നായര് പയ്യന്റെ വീട്ടിലെത്തി രഹസ്യമായി അവന്റെ മൊബൈല് ഫോണ് മോഷ്ടിക്കാന് തീരുമാനിച്ചതും രാത്രി മതില് ചാടിക്കടന്നു വന്നതും. നേരായ മാര്ഗ്ഗത്തില് മൊബൈല് വാങ്ങാന് ശ്രമിച്ചാല് ആ നഗ്നചിത്രം ഒരുപാട് പേര് കാണുകയും തന്റെ മകളുടെ ഭാവി തകരുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഊഹിച്ച വെറും നാട്ടിന്പുറത്തുകാരനായ പുരുഷോത്തമന് നായര്ക്ക് മറ്റ് മാര്ഗ്ഗങ്ങള് ഇല്ലായിരുന്നു. ജീവിതത്തില് ഒരു കോണ്ക്രീറ്റു പണിക്കാരന്റെ അറിവിനപ്പുറം പോകാനാവാത്ത അയാള് സദാചാരത്തിന്റെ കാവല്ക്കാരുടെ മുന്നിലാണിപ്പോള് നില്ക്കുന്നത്. മേല്പടി പറഞ്ഞ പ്രകാരം ഇനി പുരുഷോത്തമന്നായരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി എന്താവുമെന്ന് നമുക്ക് നമ്മുടെ ചാനലുകാരില് നിന്നറിയാം. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-4036968280813819003?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-71816371685775799052011-07-22T01:12:00.001-07:002011-07-22T01:12:53.449-07:00ഉദ്ഘാടന മഹാമഹം<span ><span class="Apple-style-span" >കടല്ക്കരയില് ചായക്കട നടത്തിയിരുന്ന കരുണേട്ടന്റെ മകന് ഷാജിക്ക് കടലമ്മ എന്ന സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംഗിനിടയില് അച്ഛന്റെ ചായക്കടയില് നിന്നും സത്യന് മാഷ് ചായ കുടിച്ച കഥ ഒരു അഭിമാനമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം കല്യാണിയമ്മ മക്കളോട് ഈ കഥ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. സിനിമയോടുള്ള താല്പര്യം ഇങ്ങിനെയായിരുന്നു നന്നേ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഷാജിയുടെ മനസ്സില് കുടിയേറിയത്. ഇന്ന് മലയാള സിനിമയിലെ മെഗാസ്റ്റാറിന്റെ കടുത്ത ആരാധകനായി മാറിയ ഷാജിക്ക് ഒരേ ഒരു ആഗ്രഹമേ ഉള്ളൂ. താന് വീടും പുരയിടവും പണയം വെച്ച് അമ്പലമുക്കില് തുടങ്ങിയ കാസെറ്റ് കട തന്റെ ആരാധനാ പാത്രമായ അദ്ദേഹം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യണം. അതിനായി ഷാജി കാത്തിരുന്നു. അതിനു ശേഷമേ ഒരു വിവാഹം പോലുമുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. ബ്ലേഡ് വേലായുധന്റെ മകളായ ബിന്ദുവെന്ന തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന മാളുവിനെ പോലും അവന് അതു പറഞ്ഞാണ് അകറ്റി നിര്ത്തിയിരിക്കുന്നത്. മകന്റെ സിനിമാക്കമ്പം കണ്ട് ചിരിക്കുന്നവര് കടയില് കല്യാണിയമ്മ മനോവിഷമത്തോടെ മകന് നന്നാവാനുള്ള പ്രാര്ത്ഥനയോടെ പടിഞ്ഞാറെ കാവിലേക്ക് നേര്ച്ചയുമായി കഴിഞ്ഞുവന്നു. അങ്ങിനെ ഒരുനാള് മെഗാസ്റ്റാറിന്റെ സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംഗ് അടുത്ത ഗ്രാമത്തില് നടക്കുന്നതായി ഷാജിക്ക് അറിവു കിട്ടി. മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളും മാറ്റിവെച്ച് അവന് അങ്ങോട്ട് യാത്ര തിരിച്ചു. പ്രൊഡക്ഷന് കണ്ട്രോളറായ മനോജിനെ പരിചയപ്പെട്ട ഷാജി തന്റെ ആഗ്രഹം അയാളെ അറിയിച്ചു. അത്യാവശ്യം ചില്ലറ കയ്യില് തടയുന്ന ഒരു ഇരയാണ് ഷാജി എന്നു കരുതിയ മനോജ് ഷാജിയോട് ഉദ്ഘാടനത്തിന് മെഗാസ്റ്റാറിനെ ഏര്പ്പാടാക്കുന്ന കാര്യം താന് ഏറ്റു എന്നു പറയുന്നു. മനോജിന്റെ വാക്ക് വിശ്വസിച്ച സുഹൃത്തുക്കളുടെ വിലക്കുകളെ കണക്കിലെടുക്കാതെ ഉദ്ഘാടന ദിവസത്തിന്റെ നോട്ടീസ് പുറത്തിറക്കുന്നു.<br /><br /><br /><br />(ഈ കഥ കൈരളി ചാനല് കൊച്ചിയിലെ ഉണ്ണികൃഷ്ണന് കാഞ്ഞങ്ങാടിനോട് സംസാരിച്ചു. 22-07-11))</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7181637168577579905?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-29340495513119678192011-07-12T01:28:00.000-07:002011-07-12T01:29:02.125-07:00അതിജീവനം<span ><span class="Apple-style-span" ><br />മരണത്തെ പേടിച്ചാണ്<br />ഞാന് കവിതകള് എഴുതുന്നത്<br />ജീവിതത്തെ പേടിച്ച്<br />ചിലര് സമ്പാദിക്കുന്നതുപോലെ</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-2934049551311967819?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-53133585358268414912011-07-11T00:27:00.000-07:002011-07-11T00:28:57.446-07:00രാജയോഗം<span >ഗാന്ധി എന്ന അപരനാമത്തിലറിയപ്പെടുന്ന സൂധാകരന് നാട്ടുകാര്ക്ക് എന്നും തമാശ കലര്ന്ന കൗതുകമായിരുന്നു. സത്യസന്ധവും ലളിതവുമായ സൂധാകരന്റെ ജീവിതം പക്ഷേ, ആരും മാതൃകയാക്കിയില്ല. അതായിരുന്നു പൂങ്കുലങ്ങര എന്ന കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയും.<br /><br />രണ്ടു സഹോദരിമാരെ കെട്ടിച്ചയച്ചപ്പോഴേക്കും തറവാട്ടു വക ഒന്നും ബാക്കിയില്ലാതായ സുധാകരന് ഇനി ഒരു ജീവിതം വേണ്ടെന്നു തീരുമാനിച്ചതായിരുന്നു. പക്ഷേ, വിധി സുധാകരന്റെ ജീവിതം മാറ്റി മറിച്ചു.<br /><br />അളകനന്ദ എന്ന സമ്പന്ന യുവതി സുധാകരന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നത് വളരെ പെട്ടെന്നും യാദൃശ്ചികവുമായിരുന്നു. ജാതക ദോഷത്താല് വിവാഹയോഗമില്ലാത്ത അളകനന്ദയെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് നല്ല ഒരാളെ കൊണ്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിക്കാനുള്ള അച്ഛന് ഭാസ്കരക്കുറുപ്പിന്റെ തീരുമാനം സുധാകരനില് ചെന്നു നില്ക്കുകയായിരുന്നു. അത്യാവശ്യം വിദ്യാഭ്യാസവും ലോക പരിചയവുമുള്ള ഒരാളായിരുന്നുവല്ലൊ സുധാകരന്. പോരാത്തതിന് നാട്ടുപുറത്തെ ഒരു യുവഗായകനും അങ്ങിനെയായിരുന്നു അളകനന്ദടീച്ചര് സുധാകരന്റെ ഭാര്യായത്.<br /><br />പക്ഷേ, നാട്ടുകാര്ക്കു മുഴുവന് തമാശ പറയുവാനുള്ള സത്യസന്ധതയും നിഷ്കളങ്കതയുമൊക്കെയുള്ള ശു്ദ്ധനായ സുധാകരന് തന്റെ ഇ്ല്ലിക്കര യു.പി. സ്കൂളിലും പരിഹാസ്യനാവുന്നതു കണ്ടപ്പോള് അവള്ക്കു സഹിക്കാനാവുന്നില്ല. അങ്ങിനെയായിരുന്ന അവള് സുധാകരനെ മാറ്റാന് ശ്രമിച്ചത്. പക്ഷേ, ഭാര്യയുടെ വാ്ക്കുകള് അയാള് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പകരം തന്റെ വേഷവും രൂപവും ഭാര്യക്ക് ഇഷ്ടമാകുന്നില്ലെന്ന അപകര്ഷതാ ബോധത്താല് ്സ്വയം ഉള്വലിയുകയായിരുന്നു. അങ്ങിനെയാണ് സൂധാകരന് ഒരു രാത്രി അമ്മയേയും ഭാര്യയേയും തനിച്ചാക്കി എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ ഇറങ്ങിപോവുന്നതും.<br /><br /><br />മൂകാംബിക ദേവിയുടെ മുന്നിലാണ് ആ യാത്ര സുധാകരനെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത്. എല്ലാം മറന്ന് ദേവിയുടെ മുന്നില് കൈ കൂപ്പി നിന്നു... അറിയാതെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു.<br /><br />ഒരു അപകടത്തില്പെട്ടു മരിച്ചുപോയ മകനെക്കുറിച്ചുള്ള ആധിയുമായി മൂകാംബിയിലെത്തിയ ഗണേഷ് വര്മ്മയെ വളരെ യാദൃശ്ചികമായി പരിചയപ്പെടാനായത് സുധാകരന്റെ ജീവിതം മാറ്റി മറിക്കുകയായിരുന്നു. തെന്നിന്ത്യയിലെ പരസ്യകലാരംഗത്തെ ഒന്നാം നിരക്കാരനായ ഗണേഷ് വര്മ്മയേയും അയാളുടെ മനോരോഗിയായി മാറി പോയ ഭാര്യയുടേയും വിശ്വസ്തനായി സുധാകരന് മാറി.<br /><br />............... ഗണേഷ് വര്മ്മയുടെ മകന് ആദിത്യന് മരണപ്പെട്ടത് കേവലം യാദൃശ്ചികമല്ലെന്നും വര്മ്മയുടെ അനന്തിരവന് സിന്ധു രാജന്റെ കുടില കൈകള് അതിനു പിന്നിലുണ്ടെന്ന് സൂധാകരന് തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ നെറികേടിനെ നേരിടാന് സുധാകരന് മറ്റൊരാളായി മാറുന്നു....<br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-5313358535826841491?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-61665163999802740052011-04-05T01:29:00.001-07:002011-04-05T01:29:29.626-07:00നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വീട്<span ><br /><span class="Apple-style-span" ><br />പ്രിയേ<br />ഇന്ധനം തീര്ന്ന് സൂര്യന്<br />മടങ്ങിപ്പോവുംമുമ്പേ<br />ജാതിമതങ്ങള്ക്കതീതമായി നിന്ന്<br />ഒരു പ്രാര്ത്ഥന കേള്ക്കാന്<br />ദൈവം കൊതിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ<br />രക്തസാക്ഷികളുടെ വീട്ടില് നിന്നും<br />യൂദാസുകള് ഇറങ്ങും മുമ്പേ<br />പ്രണയത്തിന്റെ പച്ച വരമ്പുകളിലൂടെ<br />നമുക്കു നടക്കാം....<br />തടവിലാക്കപ്പെട്ടവന്റെ കവിത പാടാം...<br />നക്ഷത്രങ്ങള് കാത്തിരിക്കുന്ന<br />ഒരാകാശമായിരിക്കും<br />നാളത്തെ നമ്മുടെ വീട്...<br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-6166516399980274005?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-17527606079890218622011-03-25T00:13:00.001-07:002011-03-25T00:13:32.422-07:00മേല്വിലാസം<span ><span class="Apple-style-span" ><br /><br />ഇത്<br />ഒറ്റ സംഖ്യകള് തീര്ന്നുപോയ<br />ഒരു കലണ്ടറിന്റെ<br />അവസാനത്തെ ഞായറാഴ്ച<br /><br />പൊട്ടിപ്പൊകാതെ പകലുകള് കൊണ്ട്<br />ഒരു കുന്നിന്പുറത്തെ വെയില്<br />മേല്ക്കൂര പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.<br /><br />ഞാനിവിടെ താമസിക്കും<br />ഭ്രാന്തന് കവിതകളുടെ മേല്വിലാസം<br />ഇനി മറ്റാര്ക്കും കൊടുക്കില്ല.<br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-1752760607989021862?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-31376200880117843952011-03-18T05:22:00.000-07:002011-03-18T05:23:39.150-07:00സണ് ഓഫ് പത്രാസ് രാമന്<div><span ><br />ധര്മ്മിഷ്ഠനും അതേ പോലെ ആഡംബരപ്രിയനായിരുന്ന പിതാവ് വരുത്തിവെച്ച വലിയ സാമ്പത്തിക ബാദ്ധ്യതകള് അദ്ധേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വന്ന രമേശന് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്. താന് വളര്ത്തിയ അനിയന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും മുന്നില് പോലും മോശക്കാരനും ഒറ്റപ്പെടുന്നവനുമാകുന്നു. അയാളുടെ മനസ്സിന്റെ നന്മകണ്ടെത്തിയ ഒരു പെണ്കുട്ടിയുടേയും അങ്ങിനെയൊരു സാഹചര്യമുണ്ടാക്കിയ പന്ത്രണ്ടുകാരന്റെയും കഥ ജീവിതത്തിനുമുന്നില് കോമാളിവേഷം കെട്ടിനടന്ന അയാളുടെ ഉള്ളില് ഒരു കലാകാരനുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ കഥ.<br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-3137620088011784395?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-78941784907202399662011-03-18T05:14:00.000-07:002011-03-18T05:15:25.823-07:00സ്വന്തം ചെഗുവേര<span >പാരലല് കോളേജ് അദ്ധ്യാപകനായ സജീവന് കാക്കാത്തിയമ്മയുടെ പ്രവചനം പോലെ താന് സമ്പന്നയും സുന്ദരിയുമായ ആ പെണ്കുട്ടിയുടെ ഭര്ത്താവാകുമെന്ന വിശ്വാസത്തില് കഴിയുന്നു താന് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഫിനിക്സ് എന്ന കോളേജില് പുതുതായി വന്ന സ്വപ്ന എന്ന അദ്ധ്യാപികയില് സജീവന് കാക്കാത്തിയമ്മ പറഞ്ഞ പെണ്കുട്ടിയെ കാണുന്നു. ചതുപ്പുനിലത്തിനോടടുത്ത ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലത്തിലെ വീടിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തില് അപകര്ഷതാബോധമുള്ള സജീവന് സഹപ്രവര്ത്തകര്ക്കിടയില് തന്റെ ഓര്ക്കിഡ് സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് വാചാലനാവുന്നു. ഒരിക്കല് സജീവന്റെ വീട് സന്ദര്ശിക്കാന് വരുമെന്ന് സ്വപ്ന ടീച്ചര് പറഞ്ഞപ്പോള് സജീവന് ഞെട്ടിപ്പോകുന്നു. അമ്മയും അനിയനും അനിയത്തിയുമടങ്ങിയ വീടിന്റെ ജീര്ണ്ണാവസ്ഥ അറിയാതിരിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച സജീവന് ഗ്രാമത്തിലെ കളളനായ അശോകന് മുഖേന കുറെ ഓര്ക്കിഡുകളും മറ്റും സമ്പാദിക്കുന്നു മറുനാട്ടുകാരനായ മത്തായിമാഷ് നാട്ടില് പോയ സമയത്ത് ആ വീട്ടില് നിന്നും മോഷ്ടിച്ചതായിരുന്നു അശോകന് ഓര്ക്കിഡുകള്. താല്ക്കാലികമായി സൃഷ്ടിച്ച വീട്ടിലെ സെറ്റപ്പുകള് കണ്ട് കമന്റുകള് പാസ്സാക്കി സഹപ്രവര്ത്തകര് പോയപ്പോള് സജീവന് ചമ്മിപ്പോയി. അധികം വൈകാതെ സ്വപ്നടീച്ചറുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നു അതിന്റെ ഭാഗമായി കോളേജില് ഒരു റിസപ്ഷനും ഉണ്ടായി. റിസപ്ഷനില് സജീവന്മാഷ് പാടിയ ശോകഗാനം കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. സ്വപ്നടീച്ചറുടെ വിവാഹം കെങ്കേമമായി നടന്നു. പിന്നീട് ഫിനിക്സ് കോളേജില് അദ്ധ്യാപകനായി തുടരാനാവാതെ സജീവന് വീട്ടിലിരിപ്പായി. ഒരുനാള് പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡണ്ട് കാണശ്ശേരി ഫല്ഗുനന് മുതലാളിയെ ചെന്ന് കണ്ട് സജീവന് കുറച്ച് രൂപ ചോദിച്ചുവെങ്കിലും അതു കൊടുക്കാതെ ഫല്ഗുനന് മുതലാളി സജീവനെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചയച്ചു. </span><div><span ><br />ദിവസങ്ങള് കടന്നുപോയി ജോലി ചെയ്യാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന സജീവന് അനുജന്റെ മുറുമുറുപ്പുകള് കേട്ട് സജീവന് നാണംകെട്ടു. അച്ഛന്റെ കല്ലുവെട്ട് മഴുവിലേക്ക് അവന്റെ ശ്രദ്ധ പതിഞ്ഞു. അച്ഛന്റെ കൂടെ പണ്ട് കുറച്ചുകാലം സഹായിയായി കല്ലുവെട്ടാന് പോയ കാര്യം അവനോര്ത്തു. പിറ്റെ ദിവസം തന്നെ കുന്നിന് ചരുവിലെ സുകുമാരന് നായരുടെ കല്ലുവെട്ടു കുഴിയില് ചെന്ന് അവന് ജോലി ആരംഭിച്ചു. ദിവസങ്ങള് കടന്നുപോയി ഇതിനിടയില് ഒരു ദിവസം കല്ലുവെട്ടുതൊഴിലും കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയില് ശിഷ്യന്മാരായ കുട്ടികള്ക്കിടയില് പെട്ട് സജീവന് ചമ്മുന്നു. പരശ്ശുരാമന്മാഷ് എന്ന് കളിയാക്കി അവര് സ്ഥലം വിടുന്നു. സഹോദരി ഗായത്രിക്ക് ഒരു ആലോചന വന്നപ്പോള് സജീവന് വീടുപണയപ്പെടുത്താന് ശ്രമിക്കുന്നു. ഇതിനിടയില് അവള് കൊപ്രകച്ചവടക്കാരന് മുരളിയുമായി പ്രണയത്തിലാണെന്ന് സജീവന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. മദ്യപാനിയായ മുരളിയെ സജീവന് ഉപദേശിക്കുന്നു. മുരളി സജീവന്റെ ദാരിദ്യത്തെ പരിഹസിക്കുന്നു. ഇതില് മാനക്കേടു തോന്നിയ ഗായത്രി മുരളിയുമായി അകലുന്നു.</span></div><div><span ><br />ഒരു ദിവസം കുന്നിന് ചെരുവിലെ കല്ലുവെട്ടുകുഴിയില് നിന്ന് ഒരു അലര്ച്ച കേട്ട് അവിടേക്ക് ഓടിയെത്തിയ മില്ലുടമ റസാക്കും ചായക്കടക്കാരന് രാമന് നായരും കല്ലുവെട്ടുകുഴി ഒരു ഗുഹയായിമാറിയിരിക്കുന്നതു കാണുന്നു പക്ഷെ സജീവനെ അവര് കണ്ടില്ല. പരിഭ്രാന്തരായ നാട്ടുകാര് രാവുംപകലും തിരഞ്ഞെങ്കിലും അവര്ക്ക് സജീവനെ കണ്ടെത്താനായില്ല. ഇതിനിടയില് പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡണ്ട് ഫല്ഗുനന് കാര്യസ്ഥനായ ഉപേന്ദ്രനില് നിന്നു കാര്യങ്ങള് മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഗുഹയില് കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ നിധിയുണ്ടായിരുന്നെന്നും അവ സജീവന് കൊണ്ടുപോയി എന്നും ഇനി ആ നിധി സജീവന് സര്ക്കാരിനു നല്കിയാല് തന്നെ അതിന്റെ ഇരുപതു ശതമാനം സജീവന് കിട്ടുമെന്നും അവ നാലു തലമുറയ്ക്കു തിന്നാനുള്ള വകയായി അവശേഷിക്കുമെന്നു ഉപേന്ദ്രന് മുതലാളിയെ ധരിപ്പിക്കുന്നു. </span></div><div><span ><br />സജീവന്റെ ധനവും പ്രശസ്തിയും കൈവിട്ടുപോകരുതെന്ന് കരുതിയ ഫല്ഗുനന് മുതലാളി വര്ഷങ്ങളായി സജീവനും തന്റെ മകളും തമ്മില് പ്രണയത്തിലാണെന്നും താന് അവരുടെ വിവാഹം കഴിച്ച് കൊടുക്കാന് തയ്യാറായിരുന്നതാണെന്നും നാട്ടുകാരുടെ മുന്നില് തട്ടിവിടുന്നു. ഇക്കാര്യം കേട്ട് ഫല്ഗുനന്റെ മകള് നീതു അച്ഛനുമായി തെറ്റുന്നു. ഇതിനിടയില് ഒരു രാത്രി ഫല്ഗുനന് മുതലാളിയുടെ മാളിക മുകളില് കണ്ട രൂപത്തെ നാട്ടുകാര് പിടികൂടുന്നു. അത് സജീവനായിരുന്നു. അവന് കാര്യങ്ങള് വ്യക്തമാക്കുന്നുവെങ്കിലും മുഴുവന് അവനെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ഇതിനിടയില് പോലീസ് വന്നെത്തുന്നു. അതൊരു ശവകല്ലറയായിരുന്നുവെന്നും താന് ഭയന്ന് പനിപിടിച്ച് കിടപ്പിലായിരുന്നുവെന്നും അതിനിടയില് ആളുകള് തന്നെക്കുറിച്ച് തെറ്റിദ്ധരിച്ചതിനാലാണ് താന് പുറത്തുവരാതിരുന്നതെന്നും ഇപ്പോള് താന് കാരണം ഒരു പെണ്കുട്ടിയുടെ ജീവിതം നശിച്ചുപോകരുതെന്ന് കരുതിയാണ് താന് സത്യം ബോധിപ്പിക്കുവാനും നീതുവിനെ കാണാന് ശ്രമിച്ചതെന്നും ആ പെണ്കുട്ടിയും താനുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്നും അതിനുള്ള അര്ഹത തനിക്കില്ലെന്നും സജീവന് കൂടിനിന്നവരോട് പറയുന്നു. കൂടാതെ നാടിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഏതാനും രേഖകള് ആ കല്ലുവെട്ടുകുഴിയില് നിന്നും തനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും അത് താന് പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡണ്ടിനെ ഏല്പ്പിക്കുന്നുവെന്നും സജീവന് പറയുന്നു. അങ്ങനെ സജീവന് തന്റെ പക്കലുള്ള ചില കടലാസുകള് ഫല്ഗുനന് മുതലാളിയെ ഏല്പ്പിക്കുന്നു.<br /><br />അതോടെ വന് ദുരന്തങ്ങള് ഒഴിവാക്കിയ ചെറുപ്പക്കാരന് വാര്ത്തകളില് നിറയുന്നു. സജീവന്റെ ഹൃദയവിശുദ്ധിയില് ആദരവു തോന്നിയ നീതു അവനെ കാണാനെത്തുന്നു. താന് സജീവനെ സ്നേഹിക്കുന്നതായി അവള് അറിയുന്നു. തന്റെ അതിമോഹം കാരണം ഭാവി നഷ്ടപ്പെടുമായിരുന്ന മകളോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഫല്ഗുനന് മുതലാളി അവളെ സജീവനെ ഏല്പ്പിക്കുന്നു. ഇതിനിടയില് ഗായത്രിയോട് ക്ഷമചേദിച്ച് മുരളി അവളെ താന് വിവാഹം കഴിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നതായി സജീവനെ അറിയിക്കുന്നു. അങ്ങിനെ ഒരേ വേദിയില് രണ്ടു വിവാഹങ്ങള് ആര്ഭാടമായി നടക്കുന്നു. കോളേജിലെ പഴയ സഹപ്രവര്ത്തകരും ആ ചടങ്ങില് ഉണ്ടായിരുന്നു. <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7894178490720239966?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-18317914616279086222011-01-27T23:27:00.001-08:002011-01-27T23:27:59.388-08:00പത്രാസ് രാമന്<span ><br /><br />ഉച്ചവരെ എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്ത്, ഉച്ചക്കു ശേഷം സ്റ്റൈലായി മലയാളവും ഇംഗ്ലീഷും കൂട്ടികലര്ത്തി നാലാം ക്ലാസ് ജീവിതം ആഘോഷിക്കുന്ന പത്രാസ് രാമനെക്കുറിച്ചു കഥ സംവിധായകനായ വി.എം. വിനുവിന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-1831791461627908622?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-27072462882628759202011-01-19T21:36:00.000-08:002011-01-19T21:37:30.193-08:00റെയ്ഞ്ചര്ആനപ്പാറയില് ഫോറസ്റ്റ് റെയ്ഞ്ചറായിവന്ന ചന്ദ്രമോഹന് പരുക്കന് സ്വഭാവക്കാരനായ ദിലീപിനെ പരിചയപ്പെടുന്നു. വീട്ടില് സൗകര്യങ്ങള് കുറവായതിനാല് കാട്ടിലെ റെയ്ഞ്ചോഫീസില് കിടക്കുകയായിരുന്നു ദിലീപിന്റെ സ്വഭാവം. ആദ്യം ഈ ശീലത്തെ എതിര്ത്ത ചന്ദ്രമോഹന് പിന്നീട് ദിലീപിന്റെ ജീവിതകഥകള് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോള് അവനുമായി സൗഹ്യദത്തിലാവുന്നു. ചന്ദ്രമോഹനന്റെ ഏത് ആവശ്യത്തിനും ദിലീപ് ഒരു സഹായിയാവുന്നു. ദിലീപിന്റെ അച്ഛനായ രാഘവേട്ടനെ കാട്ടുകള്ളന്മാരും ഫോറസ്റ്റുകാരും ചേര്ന്ന് കൊലപ്പെടുത്തിയതാണെന്ന കഥ ചന്ദ്രമോഹന് അറിയുന്നു. അമ്മയും രണ്ട് സഹോദരിമാരുമുള്ള ദിലീപ് ചന്ദ്രമോഹനുമായുള്ള സൗഹ്യദത്തിന് ശേഷം പെട്ടെന്ന് ധനവാനാകുന്നു. അനിയത്തിയുടെ വിവാഹം കഴിച്ചയച്ച ദിലീപ് ക്രമേണ ചന്ദ്രമോഹനനുമായി അകലുന്നു. ദിലീപിന്റെ മാറ്റങ്ങള് ചന്ദ്രമോഹനെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നു. കാട്ടില് നിന്നും അനധിക്യതമായി മരവും ആനക്കൊമ്പുകളും നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി മേലുദ്യോഗസ്ഥന്റെ പരാതിയില് ചന്ദ്രമോഹനന് അസ്വസ്ഥനാവുന്നു. കൂട്ടുകാരനായ സുനില് എന്ന പത്രപ്രവര്ത്തകന് ദിലീപിനെ ശ്രദ്ധിക്കാന് ചന്ദ്രമോഹനന് പറയുന്നു. അതിനിടയില് ദിലീപിന്റെ മൂത്തസഹോദരി ഹേമയുമായി ചന്ദ്രമോഹനന് പ്രണയത്തിലാവുന്നു. തുടര്ന്നുള്ള അന്വേഷണത്തില് ദിലീപ് തന്നെയാണ് വനംകൊള്ളക്കാരെ സഹായിക്കുന്നതെന്നും ചന്ദ്രമോഹന് മനസ്സിലാവുന്നു . എന്നാല് അതിനിടയില് ചന്ദ്രമോഹനന് ജോലിയിലെ അനാസ്ഥ കാരണം സസ്പെന്ഷലാവുന്നു. ഒടുവില് നിയമത്തിന്റെ പിടിയിലായ ദിലീപിന്റെ കുടുംബത്തെ ചന്ദ്രമോഹനന് സഹായിക്കുകയും ഹേമയെ വിവാഹം കഴിക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തില് എത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഈ കഥയുടെ അവസാനം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-2707246288262875920?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-78851696181824944122011-01-17T00:25:00.001-08:002011-01-17T23:58:08.563-08:00വിധുബാലയും കൊല്ലത്തെ കായലുകളും<span class="Apple-style-span" >വേനല്ക്കാലത്ത്,<br />വിധുബാലയുടെ കണ്ണുകള്പോലെ<br />തോന്നും<br />കൊല്ലത്തെ ചില കാലയുകള് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.<br /><br />മന: പാഠങ്ങളില് നിന്നും കിട്ടില്ല<br />അവയുടെ ചില നേരങ്ങളിലെ<br />മയക്കവും തിളക്കവം<br /><br />തെങ്ങിന് തലപ്പുകളില് കൂടു കെട്ടിയ<br />പരുന്തുകള്ക്കറിയില്ല<br />അവയുടെ നിദ്രാഭംഗം<br /><br />വിദൂരതയിലേക്ക് പോവും<br />കാഷായ മേഘങ്ഹളെ അവ തിരികെ<br />വിളിക്കും<br /><br />തുളസിത്തറയില് നിന്നും<br />പാഴിലകള് മാറ്റി<br />ഒരു നക്ഷത്രം വിളക്കു വെക്കും<br /><br />ഉപ്പുകറ്റില് കണ്ണീര് നനവുകളില്<br />പ്രണയത്തോടെ ഉമ്മ വെക്കും<br /><br />തലെ ദിവസത്തെ നിലാവുകള്<br />അടിവയറ്റില് സൂക്ഷിക്കുന്ന അവയുടെ<br />കൗമാരത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ഗുരുനാഥനും<br />പഠിപ്പിക്കാനാവില്ല</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7885169618182494412?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-25045707264348918002011-01-04T04:12:00.001-08:002011-01-04T04:12:46.563-08:00ഇരുട്ടിനപ്പുറം<span >ഭാരതപുഴയോരത്തെ ആറ്റു വഞ്ചിയില് വീഴുന്ന അസ്തമയ സൂര്യന്റെ സ്വര്ണ്ണ കിരണങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കേ അയാളുടെ മനസ്സ് ഈറനായി.<br /><br />മടിയില് ഒന്നുമറിയാത്തതുപോലെ ഉറങ്ങുകയാണ് നന്ദു. ജന്മാന്തരങ്ങളുടെ വിദൂര സന്ധ്യകളിലെവിടെ നിന്നോ തന്നെ തേടിയെത്തിയ ഒരു നക്ഷത്രമാണവളെന്ന് അമലിന് തോന്നി. അല്ലെങ്കില് ഇത്ര തന്ത്രപൂര്വ്വം ബന്ധങ്ങളുടെ വേദതനകളില് നിന്നും അകന്നു നിന്ന തന്നെ തേടി അവളിങ്ങിനെ.....<br /><br />ബര്ത്തില് നിന്നും താഴേക്കു വീണ നാരങ്ങാതൊലി അമലിനെ ചിന്തകളില്നിന്നും ഉണര്ത്തി. തല പുറത്തേക്കിട്ട് മുകളില് നിന്നും ചെറുപ്പക്കാരന് പറഞ്ഞു : "സോറി..." - അമല് തലയാട്ടി....<br />സാരമില്ല, ഒന്നും സാരമില്ല... അയാളുടെ മനസ്സ് ആദ്രമായി അങ്ങിനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു....<br />അരികില് അപരിചിതനായ സഹയാത്രികന് വായിച്ചു മടക്കിവെച്ച സായാഹ്നപത്രത്തിന്റെ താളുകള് കണ്ടാപ്പോള് അയാള്ക്ക് നേര്വര ഓര്മ്മ വന്നു. ആ നേര്വരയിലൂടേയായിരുന്നു അവള് വന്നത്.<br /><br />മീരാ നായര് എന്ന തന്റേടിയും സമ്പന്നയുമായ ആ പതിനെട്ടുകാരി... പകുതി കാഴ്ചയില്ലാത്ത ജീവിതവുമായി ദൈവത്തിന്റെ തമാശയോര്ത്ത് അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ജീവിക്കാന് ശ്രമിച്ച അമല് എന്ന നാല്പതുകാരനെ തേടി നഗരത്തിലെ കോളേജ് കേന്ദ്രീകരിച്ച് താന് നേര്വരയിലെഴുതിയ "വഴി തെറ്റുന്ന കൗമാരം" എന്ന പംക്തിയോടൊപ്പം ചേര്ത്ത ചെറിയ ഫോട്ടോയില് അറിയാതെ വന്നു പെട്ട പെണ്കുട്ടി.<br /><br />യാഥാസ്ഥികമായ അവളുടെ ചുറ്റുപാടുകളില് നിന്നും അതിന്റെ തിക്തഫലം അനുഭവിച്ച അവള് ആ പ്രതികാര മനോഭാവവുമായായിരുന്നു തന്നെ തേടി വന്നത്. മുറച്ചെറുക്കന് ഉപേക്ഷിച്ച പെണ്കുട്ടിയുടെ രോഷത്തിനു മുമ്പില് തന്റെ പത്രത്തിന്റെ ഫോട്ടോഗ്രാഫറായ സതീശന് വരട്ടഞ്ചേരിയെന്ന എന്തു പറഞ്ഞാലും ചിരിക്കുന്ന സഹായിയെ കൊണ്ടു വന്നു നിര്ത്തിയിട്ട് കാര്യമില്ലെന്നറിയാവുന്ന താന് എല്ലാ ശകാരങ്ങളും കേട്ടു നിന്നു. ഒടുവില് ഏതോ നാട്ടുകാരി പറഞ്ഞ തന്റെ ജീവിത ദുരന്തത്തിന്റെ കഥ ആര്ദ്രമാക്കിയ മനസ്സുമായി നിശ്ശബ്ദം അവള് തന്റെ മുമ്പില് വന്നു നിന്ന സന്ധ്യ ഇപ്പോഴും ഓര്മ്മയുണ്ട്.<br /><br />എത്ര തെളിച്ചാലും അകന്നുപോവാത്ത ഒരു വളര്ത്തുമൃഗം പോലെയാണ് താനെന്ന് അവള് ഒരിക്കല് പറഞ്ഞത് ഓര്മ്മയുണ്ട്. എന്നിട്ടും അവള് പോയി. ഒരു നാടിന്റെ കപട സദാചാരത്തിനെ അവഗണിച്ച് തന്റെ കൂട്ടുകാരിയായ അവള് ഒടുവില് മറ്റുള്ളവരുടെ അപവാദ കഥകള്ക്ക് മുന്നില് ഒരു തീരുമാനവുമയി വന്നപ്പോള് താന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാന് ശ്രമിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ദീര്ഘദുരമില്ലാത്ത ഒരു യാത്രയിലാണ് താനെന്ന് അവള് പറഞ്ഞപ്പോള് ആ സത്യത്തിന്റെ പതര്ച്ചയില് മുത്തശ്ശിയുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ചിറ്റം പറമ്പത്ത് വീട്ടിലേക്ക് അവള് കയറി വന്നപ്പോള് എല്ലാവരുടേയും സ്നേഹം പിടിച്ചടക്കി നന്ദുവിനെ തനിക്കു നല്കി കടന്നു പോയപ്പോള് താന് തളര്ന്നുപോയി. ഇരുട്ടുവീഴുന്ന തന്റെ ജന്മത്തിനു മുമ്പില് സ്വന്തം കണ്ണുകള് നല്കി അവള് തന്റെ രാത്രികാലത്തെ നിലാവായി. ഒരു കെട്ടു കഥപോലെ വിചിത്രമായ ജീവിതത്തില് സത്യത്തിന്റെ രക്ത സ്പര്ശമായി ഇപ്പോള് നന്ദു നില്ക്കുന്നു.....<br /><br />ഏതോ പാലത്തിനു മുകളില് കയറിയ തീവണ്ടിയുടെ താളഭ്രംശത്തില് നിദ്രാഭംഗം വന്ന നന്ദു ഒരു ഞരക്കത്തോടെ കണ്ണു തുറന്നപ്പോള് അയാള് അവളെ തന്നോടു ചേര്ത്തു പിടിച്ചു.....<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-2504570726434891800?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-63714178042608130452010-10-08T01:08:00.000-07:002010-10-08T01:10:55.315-07:00മദ്ധ്യാഹ്നം<span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; border-collapse: collapse; "><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><span class="Apple-style-span" ><span >ഈ വെയിലില്<br />നാം പരസ്പരം കാണുമ്പോള്<br />നമ്മുടെ നിഴലുകള്<br />എന്തായിരിക്കും പങ്കു വെക്കുക<br /><br />അല്പം കഴിഞ്ഞ്<br />എന്റെ കവിതയും ഞാനും<br />എകാന്തതയുടെ കുതിരപ്പുറത്ത് <br />പോകുമ്പോള്<br />നീയെന്നെക്കുറിച്ച് ഓര്ക്കുക<br />എങ്ങിനെയാവും<br />വിഡ്ഢിയെന്നോ<br />ദുഷ്ടനെന്നോ<br />രണ്ടായാലും<br />ഈ വെയില് നമുക്കു 'കൊള്ളണം'<br />നമ്മള് ഭാരതീയരാണല്ലൊ.<br /></span></span></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-6371417804260813045?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-16324908481008973122010-02-28T22:45:00.000-08:002010-02-28T22:46:21.184-08:00വാസ്തു ശാസ്ത്രംഅഞ്ചു സെന്റിലെ ശൗച്യാലയം<br />ഈശാന കോണിലായിരുന്നു<br />ആയതിനാല്<br />അമിത പ്രതീക്ഷ<br />കവിത<br />മനുഷ്യത്വം<br />എല്ലാം ഫലം<br />എന്നാല്<br />പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതെ<br />കവിത തിരിച്ചെത്തി<br />കിട്ടുമെന്നു കരുതിയ<br />കറന്റ് കിട്ടിയില്ല<br />ഒരക്കതതിനു പോയി<br />ഡാറ്റ, കുയില്, ശിങ്കം<br />ശൗച്യാലയം ഇന്നലെ പൊളിച്ചു<br />ഇനു വരും<br />കവിത ഡാറ്റകളില് ശിങ്കം<br />ഒന്നേ പേടിക്കേണ്ടു.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-1632490848100897312?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-10479167300858200202010-02-22T04:01:00.000-08:002010-02-22T04:03:31.263-08:00നക്ഷത്രങ്ങള്അകലെയാണെങ്കിലും<br />നക്ഷത്രങ്ങളെ ആരും വെറുക്കുന്നില്ല<br />രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ട യാമങ്ങളെ<br />അവ കവിതകളാക്കുന്നു.<br /><br />ഞാനിവിടെയുണ്ട്<br />-ഓരോ നക്ഷത്രങ്ങളും<br />പറയുന്നങ്ങിനെയാവാം<br /><br />ഒരാള് ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുണ്ട തീരത്ത്<br />ഒറ്റപ്പെടുന്നത് അവയും<br />കാണുന്നുണ്ടാവാം<br />അല്ലെങ്കിലെന്തിന്<br />ഒരു പരിചയവുമില്ലാതെ<br />അവ പുഞ്ചിരിക്കണം<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">ഓണം ബംബര് (തിരക്കഥ)</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">ഒരു ഗുരുവായൂര് യാത്രക്കിടെ ബാഗ് മാറിപ്പോവുന്ന ലോട്ടറി വില്പനക്കാരിയായ കൃഷ്ണപ്രിയയുടെ കഥ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-1047916730085820020?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-1330968473345258252010-01-19T04:13:00.001-08:002011-01-17T23:58:19.041-08:00മഞ്ഞുകൂടാരങ്ങള്ബസ്സിന്റെ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ പുറത്തെ കോട മഞ്ഞില് കുളിച്ചു നില്ക്കുന്ന മലകള് കാണുകയാണവള്. മനസ്സില് സന്തോഷവും ദു:ഖവും ഇടകലര്ന്ന നിസ്സഹായാവസ്ഥയില് അയാള്..... കാരണ മറിയാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള് അയാള് തൂവാലയില് തുടച്ചു. പി.ടി.ആര് മാഷ് തന്നെ തോല്പിച്ചു കളഞ്ഞു- അയാള് ചിന്തിച്ചു.<br /><br />വര്ഷങ്ങള്ക്കുമുമ്പ് നാട്ടിലെ മഠത്തില്വീട്ടില് വാടകക്കു വന്ന പി.ടി.ആര്. മാഷിന് അല്പം വൈദ്യവും അറിയാമെന്ന നാട്ടുവര്ത്തമാനമായിരുന്ന, കാഴ്ചയില്ലാത്ത അനിയത്തിയേയും കൊണ്ട് മാഷെ കാണാന് പ്രേരണയായത്. കണ്ടപ്പോള് ഇതുവരേയും കണ്ടില്ലല്ലൊ എന്നു സങ്കടപ്പെട്ടു.<br /><br />ഒരച്ഛന്റെ വാല്സല്യമായിരുന്നു, സംഗീതപ്രിയനായ അദ്ദേഹം എനിക്കു നല്കിയത്.<br /><br />പക്ഷേ.... ചികില്സുടെ മൂന്നാം പക്കം മാഷ് അനിയത്തിയെ കയറിപിടിക്കാന് ശ്രമിച്ചെന്നു കേട്ടു. തനിക്കു കയ്യില് കിട്ടിയ ഇരുമ്പു വടികൊണ്ടു തല്ലേണ്ടിവന്നത് ഏതോ ജന്മാന്തര ശാപം കൊണ്ടായിരിക്കുമെന്നു വിശ്വസിച്ചു<br /><br />ഒരു വശം തളര്ന്ന മാഷ് പിന്നെ നാട്ടിലേക്ക് പോയി. മദ്യമായിരുന്നു മാഷെ നശിപ്പിച്ചതെന്ന് മുരളിമാഷ് പറഞ്ഞറിഞ്ഞു. ഒരുപാട് സാമ്പത്തിക ബാദ്ധ്യതയുണ്ടായിരുന്നുവത്രെ. രണ്ടു പെണ്മക്കളും... മുരളി മാഷുടെ വാക്കുകള് കാതില് മുഴങ്ങി....<br /><br />രണ്ടു വര്ഷം കഴിഞ്ഞാണ് മാഷിന്റെ വേലക്കാരിയായി നിന്ന ശാന്തമ്മ ആ പൊള്ളുന്ന രഹസ്യം തന്നോടു പറഞ്ഞത്. അന്നു ബിന്ദുമോളെ നശിപ്പിക്കാന് ശ്രമിച്ചത് മാഷായിരുന്നില്ലത്രെ. മഠത്തില് പറമ്പില് തേങ്ങയിടാന് വന്ന ഗോവിന്ദനായിരുന്നുവത്രെ...<br /><br />ഗോവിന്ദന് ശാന്തമ്മയോട് അല്പം അടുപ്പമായിരുന്നെന്ന കഥ മുമ്പേ കേട്ടിരുന്നു..... മദ്യപിച്ചാല് സ്ഥലകാലബോധമില്ലാത്ത മാഷെ മറ്റുള്ളവര് കുറ്റവാളിയാക്കുകയായിരുന്നുവത്രെ....പുറത്തുപറഞ്ഞാല് കൊന്നുകളയുമെന്ന് ഗോവിന്ദന് ശാന്തമ്മയോടു പറഞ്ഞുവത്രെ...<br /><br />ശാന്തമ്മയുടെ വാക്കുകള് ഉള്ളില് കുറ്റബോധത്തിന്റെ കനലുകളായി തന്നെ പൊള്ളിച്ചപ്പോഴാണ് മാഷിന്റെ നാടു തേടി വന്നത്.... അതു പക്ഷേ... മറ്റൊരു ദു:ഖം കൂടി സമ്മാനിക്കാനായിരുന്നുവെന്ന് അയാള് കരുതിയില്ല. മാഷിന്റെ മൂത്ത മകളായ രേവതിയും താനുമായുള്ള അടുപ്പം..... കഥകളൊന്നും പറയാതെ ആ നിരാലംബമായ കുടുംബത്തിന്റെ അയല്ക്കാരനായ തന്നോടവള് അടുക്കുകയായിരുന്നു. താനാരാണെന്നറിയാതെ... ഒടുവില് എല്ലാ സത്യങ്ങളും പറഞ്ഞ് മാപ്പു ചോദിച്ചപ്പോള് അവള് പൊട്ടിത്തെറിച്ചില്ല. പകരം പുറത്തേക്കുള്ള വാതില് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു... അത് മാന്യതയുടേയും സഹനത്തിന്റേം അവസാനമായിരുന്നു. ഇറങ്ങിപ്പോരേണ്ടിവന്നു.. അതിനു മുമ്പേ അനിയത്തിയുടെ കാഴ്ച ശക്തി തിരിച്ചു കിട്ടാനുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവള് ചെയ്തു വെച്ചിരുന്നു.<br /><br />ഒരായുഷ്കാലത്തിന്റെ നന്ദിയും കടപ്പാടും ബാക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് ഒരപരാധിയെപോലെ പടിയിറങ്ങിയപ്പോള് താന് ഈ ലോകത്തില് ഒന്നുമല്ലെന്ന് തോന്നിപ്പോയി. തിരിച്ചുവന്ന് ആ കാലില് വീണ് മാപ്പിരക്കാന് തോന്നിപ്പോയി......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-133096847334525825?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-91456860122178803602010-01-19T04:12:00.000-08:002011-01-17T23:58:28.025-08:00കേശു ഫ്രം ആഫ്രിക്കകുന്നിന് മുകളില് നിന്നും മണ്ണെടുത്ത് വയലില് കൊണ്ടുപോയി തള്ളുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് കേശുവിന് മനസ്സിലായില്ല.<br />"എന്താമ്മേ ഇങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത്" -അവന് അകത്ത് വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന അമ്മൂമ്മയോട് ചെന്നു ചോദിച്ചു. അമ്മൂമ്മയെ കേശു അമ്മ എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്. ആഫ്രിക്കയില് നിന്നും വന്ന പാതി മലയാളിയായ കേശുവിന്റെ മലയാളം, ടി.വി. ചാനലുകളിലെ മലയാളത്തേക്കാള് കേമമാണെന്ന് അമ്മാവന് പറയുകയും ചെയ്തു.<br /><br />"അതൊക്കെ അങ്ങിനെയാണ്" -അമ്മൂമ്മ വെറ്റിലടക്ക ചവക്കുന്നതിനിടയില് കേശുവിനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.<br />"വയലുകളും കുളങ്ങളും നികത്തുന്ന നാട്ടുപ്രമാണിമാരോട് മ്പക്കാവ്വോ.. മോനേ.." -അമ്മായി അടുക്കളയിലിരുന്ന് മുറത്തിലെ അരിയില് നിന്നും നെല്ലു തിരയുന്നതിനിടയില് കേശുവിനോട് ചോദിച്ചു.<br />"മ്പ്ളെ ദാമോദരന് ആഫ്രിക്കയില് മരപ്പണിക്ക് പോയതിലുണ്ടായ മോന്..." എന്നാണവനെ ചായക്കടക്കാരന് ഗോപാലേട്ടന് നാടക കൃത്തായ ദാമു മാഷിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്...<br />ഓ ഒരു നാടകത്തിന് തീമായല്ലോ... എന്ന് ദാമുമാഷ് പറഞ്ഞതു കേട്ട് അവനു സന്തോഷമായി...<br />മുറ്റത്തിനരുകിലെ ചെമ്പരത്തിയില് വന്നിരിക്കുന്ന അടക്കാ കിളിയെ നോക്കി കേശു കോലായിലിരുന്നു....<br />ഇവനെക്കൊണ്ട് ഇനിയെന്താണ് ചെയ്യിക്കുക..<br />മുകളില് ഒരു ഷാജി കൈലാസ് ചിത്രം കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കേ ദൈവം ചിന്തിച്ചുപോയി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-9145686012217880360?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-57602641789860301002010-01-05T00:06:00.000-08:002010-01-05T00:07:23.051-08:00വയനാട് രേഖകള്വൃക്ഷികത്തില്<br />കാപ്പിച്ചെടികള്ക്കിടയില്<br />കാമം പൂണ്ട സൂര്യ രശ്മികള്<br />നീല നിറത്തില് പെയ്യുന്നു<br /><br />പുകവള്ളികള് <br />ആകാശത്തിലേക്ക് പടര്ന്ന്<br />നെരൂദയുടെ കവിതയാവുന്നു.<br /><br />അടുത്തെവിടെയോ കരയുന്നു<br />കന്യകയായ കാട്ടാറ്<br /><br />തീപ്പെട്ടിയുയരത്തിലുള്ള പടികള്<br />കയറി വരുന്നു, കല്പ്പറ്റ മാഷിന്റെ കരിഞ്ചി (1)<br /><br />പ്രണയത്താല്<br />ആകാശം ആദ്യമായി ചുംബിച്ച<br />ഒറ്റമുലച്ചിയാണ് വയനാട്<br /><br />ഒരുരുളി തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിലിരുത്തിയ (2)<br />വിപ്ലവകാരിയുടെ കവിത<br />ഇനിയും കേട്ടിട്ടില്ല നമ്മള്<br />--------------------------------------------------<br />* ഒ.കെ. ജോണിയുടെ വയനാടു രേഖകള് എന്ന പുസ്തകം<br />(1) കല്പറ്റ നാരായണന്റെ 'കോന്തല' എന്ന ആത്മകഥയിലെ കഥാപാത്രം<br />(2) സഖാവ് വര്ഗ്ഗീസിനെ തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തില് നഗ്നമായി ഇരുത്തി എന്നു പയപ്പെടുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-5760264178986030100?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-85494547478520776892009-12-22T00:39:00.001-08:002009-12-22T00:52:11.149-08:00മുറിവ്കവിത കൊണ്ട് മുറിവേറ്റവന് വേറെ<br />കഞ്ഞി കുടിച്ചവന് വേറെ<br /><br />കറുത്ത കാലമേ<br />നിനക്കൊരാട്ടിന് കുട്ടിയെ തരാം<br /><br />ബുദ്ധനെ തടിപ്പിച്ച<br />ആട്ടിന്കുട്ടിയെ<br /><br />എന്റെ മേഴ്സിയെ<br />തിരികെ ആലയില് കെട്ടുക<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-8549454747852077689?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-72447352492719734052009-12-16T22:49:00.001-08:002009-12-16T22:49:26.254-08:00ഉത്തേജകംഉപപാഠപുസ്തകമാവും മുമ്പ്<br />നേര്ക്കു നേര് കാണുന്ന നേരത്ത്<br />ഇങ്ങിനെയാവാം സാര് <br />മഹാന്മാര്<br />കാലുമാറി<br />കൂറുമാറി<br />കാറ്റു മാറ്റി<br />തൂറ്റി തൂറ്റി<br />മൊഴി മാറ്റി<br />പഴി മാറ്റി<br />സ്വയം ഒരു നായ്ക്കുരണയായി<br />ഉത്തേജകമെന്ന് പിന്നീടറിയപ്പെട്ട്<br />ആയൂര്വേദവും <br />അലോപ്പതിയും<br />കൈകൂപ്പി നിന്ന്<br />പതുക്കെ <br />പതുക്കെ<br />ഇങ്ങിനെയാവാം സാര്.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7244735249271973405?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-19080050206931855472009-11-16T01:32:00.001-08:002009-11-16T03:17:38.612-08:00മോഹന്ലാലിന്പൂര്വ്വിക പ്രതിഭകള്<br />ക്കാദരം പോലെ തന്-<br />ജീവിതമര്പ്പിച്ചു<br />കൈരളിക്കല്ലൊ ലാലും<br /><br />ദൂരെയാ ഹിമാലയ<br />സീമകള്ക്കകലെയും<br />പാടിയോ ഇളംതെന്നല്<br />കൈരളീയപദാനം<br /><br />സ്വപ്നമാം സുഖഭോഗ<br />വേദിയില് നിന്നും ത്യാഗ<br />പൂര്ണ്ണമായുയര്ത്തി ലാല്<br />ധീരമാം തന് ജീവിതം<br /><br />ഭാരതം സ്മിക്കൂമീ<br />കൈരളീ വരദാനം<br />ഭാഗ്യമായുയരത്തില് <br />നാട്ടിയ പതാകപോല്<br /><br />(ലഫ്റ്റനന്റ് കേണല് പദവിയില് സേവനമനുഷ്ടിക്കാന് തയ്യാറായ പത്മശ്രീ ഭരത് മോഹന്ലാലിന് ആദരപൂര്വ്വം ഈ കവിത സമര്പ്പിക്കുന്നു.)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-1908005020693185547?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-53106931792118256312009-11-10T04:01:00.000-08:002009-11-10T04:02:43.501-08:00ഇത്രയെങ്കിലും<span style="font-family:AnjaliOldLipi;font-size:130%;">ഇത്ര വിഷം കുടിച്ചില്ലെങ്കിലെങ്ങിനെ<br />ഇക്കണ്ട കാലം കവിയാകും ?<br />ഇത്ര വലിയ ശിലയുരുട്ടാതെ ഞാന്<br />എങ്ങിനെ ഭ്രാന്തന്മല കയറും ,<br />വാക്കില്ലാ കാട്ടില് നിലവിളിക്കുന്നൊരാ<br />വാല്മീകി വംശനെ കണ്ടു നില്ക്കും ?<br />കുട്ടു കിടന്നു പനിച്ച പഴമയെ<br />പാട്ടില് ഇറയത്തിരുത്തിവെക്കും ?<br />ഇത്ര വിഷം കുടിച്ചില്ലങ്കിലെങ്ങിനെ<br />നഷ്ടസ്മൃതികളെയോര്ത്തിരിക്കും ?<br />തീപ്പെട്ട സ്വപ്നത്തില് പട്ടയം കാക്കുന്ന<br />കാട്ടു കരച്ചിലില് മുങ്ങി നില്ക്കും ?<br />ദീന വിലാപ സ്മൃതികളെ വിറ്റൊരു<br />കൂനന് കവിയായവതരിക്കും ?<br />ഇത്ര വിഷം കുടിച്ചില്ലെങ്കിലിന്ത്യയില്<br />ചിത്തഭ്രമം വന്നു ചത്തുപോവും.<br />ഇത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞുപോയില്ലെങ്കില്<br />എത്ര ചതിയെന്നോര്ത്തുപോകും.<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-5310693179211825631?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-42668085512145900352009-09-11T01:33:00.000-07:002009-09-11T01:35:11.387-07:00കവിത<span style="font-size:130%;">മരണത്തെ</span><br /><span style="font-size:130%;">പേടിച്ചിട്ടാണ് </span><br /><span style="font-size:130%;">ഞാന് </span><br /><span style="font-size:130%;">കവിതകളെഴുതുന്നത്.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"> .</span><br /><em><span style="font-size:130%;">ജീവിതത്തെ </span><br /><span style="font-size:130%;">പേടിച്ചിട്ട് </span><br /><span style="font-size:130%;">നിങ്ങള് </span><br /><span style="font-size:130%;">സമ്പന്നരാവുന്നതുപോലെ </span><br /><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-4266808551214590035?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-46759426819121458622009-08-27T23:51:00.000-07:002009-08-27T23:56:11.892-07:00അയല്ക്കാര്<span style="font-size:130%;">നിങ്ങള് പറഞ്ഞതൊന്നും<br />ഞാന് കേള്ക്കുന്നില്ല<br />കടക്കെണി<br />അപവാദം<br />മനസ്സമാധാനമില്ലായ്മ<br />ഉറക്കക്കുറവ്<br />ഇതൊന്നും ഞാന് കേള്ക്കുന്നില്ല<br />നിങ്ങളുടെ മരണം<br />ഞാനറിഞ്ഞത്<br />കാലത്ത് പത്രം വന്നപ്ലോഴാണ്<br />തീര്ച്ചയായും ഞാന് വരും<br />നമ്മള് അയല്ക്കാരാണല്ലൊ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-4675942681912145862?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-27986646578365063792009-08-13T05:12:00.000-07:002009-12-09T00:38:17.427-08:00കഥാപാത്രങ്ങള്<p><span style="font-size:130%;">ജയചന്ദ്രന്മാഷെ ഒരു മനുഷ്യനാക്കി മാറ്റ്യേത് കള്ളന് ദിവാകരനാണെന്ന കാര്യമറിഞ്ഞപ്പോള് ഞങ്ങള്ക്ക് കൗതുകമായി..</span></p><p> </p><p><span style="font-size:130%;">"അല്ലെങ്കില് കഥേം നാടകോംന്ന് പറഞ്ഞ് ജയചന്ദ്രന് മാഷിന്റെ ജീവിതം തീര്യായിനു." - ഒരു ദിനേശ് ബീഡി കത്തികൊണ്ട് കാദര് ഷിബുവിനോട് പറഞ്ഞു.</span></p><p><span style="font-size:130%;">"ഒക്കെ മാഷെ തോന്നലായിനു കാദറേ..." -സഹതാപത്തോടെ ഷിബു. " ആ ടീച്ചറ് കൊഴപ്പക്കാര്യോന്ന്ല്ലായ്നു.. പക്ഷേ മാഷ്ക്ക് ഒരു സംശയം. ശ്ശെന്താ ചെയ്യ്യാ... "</span></p><p><span style="font-size:130%;">രണ്ടു ദിശയിലേക്ക് നിത്യവും നെട്ടോട്ടമോടുന്ന യൂ.പി. സ്കൂള് അദ്ധ്യാപകരായ എന്റെ ഈ നാട്ടുകാരെ അവരുടെ പാട്ടിനു വിടാന് പരദൂഷണ വിദഗ്ധരായ ഞങ്ങള് തയ്യാറായില്ല.</span></p><p><span style="font-size:130%;">അതുകൊണ്ടാണ് ജയചന്ദ്രന്മാഷ് ഷേവ് ചെയ്യാത്തതും മൂകനായി നടക്കുന്നതും ടീച്ചറുടെ സ്വഭാഷദൂഷ്യം കൊണ്ടാണെന്ന് ഞങ്ങള് ആറാട്ടുകടവുകാര് ശ്രദ്ധിച്ചതും മനസ്സിലാക്കിയതും....</span></p><p><span style="font-size:130%;">അതിനു ശേഷം ഞങ്ങള് സിന്ധു ടീച്ചര്ക്കു പിന്നാലെയായി...</span></p><p><span style="font-size:130%;">അതാ ഒരു വില്ലന് രാധാകൃഷ്ണന് മാഷ്... </span></p><p><span style="font-size:130%;">മാഷ് അങ്ങാടിയല് ബസ്സിറങ്ങുന്നതും... ചായക്കടയില് കയറി ചായ കുടിക്കുന്നതും... സിന്ധു ടീച്ചര് കടന്നുപോയാല് മുടി ചീകി ഓട്ടോ വിളിക്കാന് ഓടുന്നതും..... ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ... ഒരു സ്കൂളിലേക്കുള്ള സ്വാഭാവിക യാദൃശ്ചികതകളെപോലെ ടീച്ചര്ക്കരികില് ഓട്ടോ നിര്ത്തുന്നതും.... ഞങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലാവില്ലെന്നാണോ....</span></p><p><span style="font-size:130%;">ഒന്നു രണ്ട് ഊമകത്തുകള് ജയചന്ദ്രന് മാഷ്്ക് പോയിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് കൂട്ടിക്കോ...</span></p><p><span style="font-size:130%;">എന്തായാലും പതിവിലും നേരത്തെ ജയചന്ദ്രന് മാഷ് സ്കൂളിലേക്ക് പുറപ്പെടും... കുളിക്കാതെ.. അലസനായി.. എന്തോ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ യാത്രയില് ഞങ്ങള് കോള്മയിര് കൊണ്ടു എന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലൊ.... </span></p><p><span style="font-size:130%;">അതെ, അങ്ങിനെയായിരുന്നു തുടക്കം...</span></p><p><span style="font-size:130%;">പിന്നെപ്പോഴോ കേട്ടു മാഷും ടീച്ചറും വേര്പിരിഞ്ഞെന്ന്...</span></p><p><span style="font-size:130%;">അതോടെ ഞ്ങ്ങള് ആ കേസ് വിട്ടതായിരുന്നു.</span></p><p><span style="font-size:130%;">പക്ഷേ, ജോലി രാജിവെച്ച് മാഷ് നാടു വിട്ടുപോയെന്ന വാര്ത്ത ഞങ്ങളെ ഞട്ടിച്ചു. എവിടേയോ ഒരു ചെറിയ വേദന... മാത്രവുമല്ല നിത്യവും ഞങ്ങള് ഇത്തരം കാര്യങ്ങള് ചര്ച്ച ചെയ്തിരുന്ന പീടികവരാന്തയിലേക്ക് എവിടെ നിന്നോ ഊരും പേരുമറിയാത്ത ഒരു മനുഷ്യന് വന്നെത്തുകയും ഞ്ങ്ങളുടെ പരദൂഷണപരമായ ചര്ച്ചകള്ക്കുനേരെ പുച്ഛം കലര്ന്ന നോട്ടങ്ങളാല് ഞ്ങ്ങളെ അസ്വസ്ഥരാക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള് ഞങ്ങള് ആകെ പരവശരാകുകയായിരുന്നു.</span></p><p><span style="font-size:130%;">ജയചന്ദ്രന് മാഷ് കഥകള് എഴുതാറുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഞങ്ങള് ഒരിക്കലും അത് വായിച്ചിരുന്നില്ല.</span></p><p><span style="font-size:130%;">പക്ഷെ, ഒരു ദിവസം ജയചന്ദ്രന് മാഷിന്റെ ഒരു കഥയുമായി കാദര് വന്നു... </span></p><p><span style="font-size:130%;">ഒരു കുട്ടിയുടെ മുഖമുള്ള ആ മാസികയില് "ജയചന്ദ്രന് ആറാട്ടുകടവ്" എന്ന പഴക്കമുള്ള കറുത്ത അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് ഞങ്ങള് ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി....</span></p><p><span style="font-size:130%;">മാനസിക രോഗമുള്ള ഒരു സഹപ്രവര്ത്തകനെ സഹോദര സ്നേഹത്തോടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു വീട്ടമ്മക്ക് നാട്ടുകാരില് നിന്നും ഏല്ക്കേണ്ടിവരുന്ന ജീവിത വ്യഥയാണ് ആദ്യകഥയില്. വീട്ടമ്മയുടെ ഭര്ത്താവ് സമൂഹത്തില് പരിഹാസ്യനാവുകയും ഒടുവില് ഒടുവില് അയാള് ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ആ കഥ വായിച്ച ഞങ്ങള് അശാന്തരായി.... ദിവസങ്ങളോളം....</span></p><p><span style="font-size:130%;">ഉര്വ്വശി ടാക്കീസില് ഫസ്റ്റ്ഷോയ്ക്ക് കയറുന്ന, പതിവു ശീലങ്ങള് പോല ഞങ്ങള് മറന്നു.... ജയന്റെ 'അനുപല്ലവി' വീണ്ടും വന്നുപോയ കാര്യംപോലും ഞങ്ങളറിഞ്ഞില്ല...</span></p><p><span style="font-size:130%;">ഇതിനിടെ ഒരു ദിവസം : "ടാ ്മ്പളെ ജയചന്ദ്രന് മാഷ് തിരിച്ചുവന്നെടാ... ജന്റിലായിട്ട്...." - ഓടി കിതച്ചു വന്ന 'ധര്മ്മൂടന്' എന്ന മനോജ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.</span></p><p><span style="font-size:130%;">"ഏട്യായ്നു.... ? ` -ഞങ്ങള് ഒരേ സ്വരത്തില് ധര്മ്മൂടനോട് ചോദിച്ചു....</span></p><p><span style="font-size:130%;">സിഗരറ്റിന്റെ പുക മൂക്കിലൂടെ വിട്ട്... ഒരു തുമ്മലിന് സ്വാതന്ത്ര്യം കൊടുത്ത്.. ധര്മ്മജന് ഞങ്ങളെ ആകാംക്ഷരാക്കി... "ഏട്യായിനെടാ.. ?"</span></p><p><span style="font-size:130%;">"ബോംബേല്.... മ്മള് കള്ളന് ദിവാരനില്ലെ.. അമ്പലത്തീന്ന് ഉരുളി കട്ട... അവനോടൊപ്പാണത്രെ..." </span></p><p><span style="font-size:130%;">കൈ കൊടഞ്ഞ്, നെടുവീര്പ്പിട്ട്... ധര്മ്മൂടന് : "ന്റെ മോനേ... ഇപ്പം ഇന്സൈഡൊക്കെ ചെയ്ത് കുട്ടപ്പനായി...." - മുഴുമിപ്പിച്ചു.</span></p><p><span style="font-size:130%;">ധര്മ്മൂടന്റെ വാര്ത്തകളിലൊക്കെ "ചക്ക പോലത്തെ ഒരു പേന്" ഉണ്ടാവുമെന്ന് ഞങ്ങള്ക്കറിയാമെങ്കിലും സന്തോഷത്തോടെ ഞങ്ങള് മാഷെ കാണാനായി ഇറങ്ങി....</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-2798664657836506379?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-76877722694256940052009-06-19T01:25:00.001-07:002009-12-09T00:38:40.790-08:00കാഞ്ചനതാരകം<span style="font-size:130%;">ഞങ്ങളുടെ കുന്നോത്തുമുക്ക് ഗ്രാമത്തില് വക്കീല് ചന്ദ്രശേഖരേട്ടന്റെ വീടിനുമുന്നിലായി ക്ലൈമാക്സ് എന്ന ടൈലര്ക്കട നടത്തി വരികയാണ് രാമകൃഷ്ണന്. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">രാമകൃഷ്ണന് സതീദേവി എന്ന ഒരു സഹായിയുണ്ട്. ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളെ ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകളില് വരുന്ന നോവലുകളിലൂടെ നേരിടുകയാണ് സതീദേവി. കടയിലെ നിത്യസന്ദര്ശകനായ കേശവന്നായര് പറയുമ്പോലെ ``ഈ രാജ്യത്ത് പേപ്പര് കിട്ടാനില്ലാതെ വന്നാല് ആദ്യം ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നത് സതീദേവിയായിരിക്കും' സതീദേവിയുടെ ഉള്ളില് ഒരു കാമുകിയുണ്ട്, പക്ഷെ അതാരും അറിയാന് സതീദേവി സമ്മതിക്കില്ല. കാരണം പാവപ്പെട്ടവരുടെ പ്രണയം സിനിമയാക്കുന്ന ബ്ലാക്ക് ആന്ഡ് വൈറ്റ് കാലം കഴിഞ്ഞുപോയെന്ന് അവള്ക്കറിയാം. മാത്രമല്ല, അനുജനായ ഇടിമണി അറിഞ്ഞാല് പിന്നെ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന് പറയാനാവില്ല.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> രാമകൃഷ്ണനാണെങ്കില് പൂര്വ്വകാലത്തിന്റെ കടങ്ങളുമായി മല്ലിടുകയാണ്. അതിനിടെ വിമാനമെന്നെങ്ങാന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞുപോയാല് രാമകൃഷ്ണന് കലികയറും. കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല. ഒരിക്കല് ഗള്ഫില് പോകാന് ശ്രമിച്ചവനായിരുന്നു രാമകൃഷ്ണന്. അന്ന് അതു നടക്കാതെ പോയത് ബ്രോക്കര് ഉസ്മാന് പറ്റിച്ചതിനാലാണ്. അതുകാരണം മുറപ്പെണ്ണായ ഗീത രാമകൃഷ്ണനെ കാത്തുനില്ക്കാതെ അക്കരെയുള്ള ബാലരാമന്റെ ഭാര്യയായി.</span><br /><span style="font-size:130%;"> എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല് ഗള്ഫില് പോയിവന്നാലെ ഇനി കല്ല്യാണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കൂ എന്ന് പറയുന്ന രാമകൃഷ്ണന്റെ കയ്യിലുള്ള ചില്ലറപോലും അന്ന് അളിയനായ സുഗുണന് പ്രാരാബ്ധം പറഞ്ഞ് വാങ്ങിയതാണ്. ഒരു കണക്കിന് അതു നന്നായെന്നാ ആട് കല്ല്യാണിയെന്ന കല്ല്യാണിയമ്മ പറഞ്ഞത.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> കലത്തീന്ന് പോയാ കഞ്ഞിക്കലത്തിലല്ലേ. പക്ഷെ കഞ്ഞികലത്തിലുണ്ടായിട്ടും രാമകൃഷ്ണന് ഒരു ഗുണവുമില്ല, എന്നതാണനുഭവം. അല്ലെങ്കില് രണ്ട് ദിവസം കുന്നിന്ചെരുവിലെ ചിറ്റടത്ത് വീട്ടില് പനിച്ച് കെടന്ന രാമകൃഷ്ണനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കാനാളില്ലാണ്ട് വര്വോ? എന്തായാലും രാമകൃഷ്ണനെക്കൊണ്ട് ഒരു പെണ്ണു കെട്ടിക്കാനുള്ള കേശവന് നായരുടെ ശ്രമം വിജയിച്ചപ്പോള് ഉള്ളില് കരഞ്ഞത് സതീദേവിയായിരുന്നു. </span><br /><span style="font-size:130%;">എന്നെങ്കിലും തന്നെ രാമകൃഷ്ണേട്ടന് തിരിച്ചറിയുമെന്നവള് കരുതിയിരുന്നു. അതുണ്ടായില്ല എന്നോര്ത്തപ്പോള് അവളുടെ മനസ്സ് തേങ്ങി. അങ്ങിനെയാണ് ക്ലൈമാക്സില് ജോലിക്ക് വരുന്നത് അവള് നിര്ത്തിയത്. കുറച്ചുകാലമായി തന്റെ പിന്നാലെ നടന്ന് വിവാഹം കഴിക്കാമെന്നു പറയുന്ന ഗള്ഫുകാരന്-പഞ്ചമി രാജനോട് ഇനിയെന്തു പറഞ്ഞുനില്ക്കുമെന്നവള് ആലോചിച്ചു. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">രാജന്റെ ആദ്യഭാര്യ കിണറ്റില് വീണു മരിച്ചതാണ്. ഒരു രണ്ടാം ഭാര്യയായി ആ വലിയ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചപ്പോള് അവള്ക്കെന്തോ വല്ലായ്മ തോന്നി. അനിയന് മണി ഇപ്പോള് രാജന്റെ വലയിലാണെന്നവള് മനസ്സിലാക്കി. അയാളുടെ ചെമ്മീന്കെട്ടിന്റെ കാവലാണവനിപ്പോള്. എത്രയോ തവണ അവനെ സ്റ്റേഷനില് നിന്നിറക്കാന് രാമകൃഷ്ണേട്ടന് വന്നതാണെന്ന് അവളോര്ത്തു.അങ്ങിനെ ചന്ദ്രപ്രഭയെ തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാന് രാമകൃഷ്ണന് തയ്യാറായി. എന്തുകൊണ്ടോ അവളുടെയും വിവാഹം വൈകിപ്പോയതായിരുന്നു. കാണാന് വലിയ തെറ്റില്ലെന്ന് കേശവന് നായര് പറഞ്ഞു.തെറ്റില്ല എന്നല്ല സുന്ദരിയാണ്...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">കുട്ടമ്പാലന് രാമകൃഷ്ണനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.അങ്ങിനെ രാമകൃഷ്ണന്റെ അളിയന് സുഗുണനേയും മറ്റുള്ളവരേയും കേശവന് നായരും കുട്ടമ്പാലനുംകൂടി കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞ് ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി.തൃപ്പൂണിത്തറയിലെ ലക്ഷ്മി ബേക്കറിയിലെ തിരക്കുകള് മാറ്റിവെച്ച് സുഗുണന് വന്നു... ചിറ്റടത്തെ പഴയ വീടിന്റെ ചായ്പില് കുപ്പികള് പൊട്ടി, അക്കരെ നിന്നും വന്ന വിജയനും ബാലരാമനുമൊക്കെ നല്ല ഫോമിലായി... മുറ്റത്ത് പന്തലുയര്ന്നു. അടുക്കളഭാഗത്ത് പെണ്ണുങ്ങള് പരദൂഷണം പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">കേശവന് നായര് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത നവവരന്റെ ഉടുപ്പണിഞ്ഞ് രാമകൃഷ്ണന് കല്യാണച്ചെക്കനായി മുറ്റത്തിറങ്ങി. അവര് ചന്ദ്രപ്രഭയുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയില് കിടന്ന കാറിലും ജീപ്പുകളിലുമായി കയറി.തണുത്ത വെള്ളം കുടിച്ച് വലിയ ഫാനിന്റെ മുന്നിലായി ചെന്നിരുന്ന രാമകൃഷ്ന്റെ കൈയില് ഒരു കൊച്ചുപെണ്കുട്ടി ഒരു കഷ്ണം കടലാസ് കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു ഒരുവശത്ത് മുട്ടായി വിതരണം നടക്കുന്നതിനാല് എന്തോ തമാശയായിരിക്കുമെന്ന് രാമകൃഷ്ണന് കരുതി. പക്ഷെ അതൊരു ആറ്റംബോംബായിരുന്നു.ബഹുമാനപ്പെട്ട രാമകൃഷ്ണന് ചേട്ടന്, ഞാന് ക്ഷമ യാചിക്കുകയാണ്. കാരണം, എന്നെ രക്ഷിക്കാന് ഇപ്പോള് രാമകൃഷ്ണനേട്ടനനേ കഴിയുകയുള്ളൂ. മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അച്ഛന് എന്നെ ആരുടെയെങ്കിലും കയ്യിലേല്പ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാനായിരുന്നു ഇക്കാലമത്രയും സ്നേഹിച്ച പുരുഷനെ കാത്തിരുന്ന ഞാന് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയാകാന് തീരുമാനിച്ചത്. പക്ഷെ, അത് ഞാന് കാണുന്ന പുരുഷന് നിങ്ങളുടെ അനുജന് ശിവനാണെന്നറിയാമായിരുന്നു. മറ്റാരുടെ ഭാര്യയായാലും ഞാന് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയായി ആ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്നുമറിയാത്തവളെപ്പോലെ വരുന്നതു ശരിയല്ല. ആ കുടുംബത്തിന്റെ നാശം കാണാന് ആഗ്രഹമില്ലാത്തതിനാല് ഈ വിവാഹത്തില് നിന്നു ഞാന് പിന്മാറുകയാണ്. എനിക്ക് മാപ്പ്തരണമെന്നപേക്ഷിക്കുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">സ്വന്തം അനുജത്തി ചന്ദ്രപ്രഭകത്ത് വായിച്ചു തീരുംമുമ്പെ രാമകൃഷ്ണന് മോഹാലസ്യമുണ്ടായി. പണ്ട് ഗള്ഫില് പോകാനുള്ള അവസരം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോള് ഉണ്ടായതുപോലെ കേശവന് നായര് ഓടിവന്നതിനാല് രാമകൃഷ്ണന് ഫാനിന്ന് മുകളിലേക്ക് വീണില്ല. ആരെങ്കിലും കുറച്ച് വെള്ളം എടുക്കണേ കേശവന്നായര് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.ആരോ കൊണ്ടുവന്ന തണുത്ത വെള്ളം രാമകൃഷ്ണന്റെ മുഖത്ത് തളിച്ച് കേശവന് നായര് ആ കുറിപ്പെടുത്ത് വായിച്ചു....</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">അതേ സമയത്തുതന്നെ ചന്ദ്രപ്രഭയുടെ വീട്ടിനകത്തുനിന്നും ഒരു നിലവിളിയുണ്ടായി... രാമകൃഷ്ണനെ ചാരിയിയിരുന്ന കേശവന്നായര് അങ്ങോട്ടു ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും ഗോവിന്ദേട്ടനെ രണ്ടാളുകള് കസേരയിലിരുത്തി പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരികയുണ്ടായി. ഒരു ബോധക്ഷയം... </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ശങ്കരന് നായര് പറഞ്ഞു.ആര്ക്കും ഒന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഗോവിന്ദേട്ടനെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകേണ്ടിവന്നതിനാലും യഥാര്ത്ഥ പ്രതി രാമകൃഷ്ണന്റെ തന്റെ അനുജനായ ശിവനാണെന്നതിനാലും അഞ്ചാറ് കൊല്ലത്തിനുശേഷം അന്യനാട്ടില് നിന്നും വന്ന അനുജന് കൊടുത്ത സമ്മാനം കൊള്ളാം. റെയില്വെപ്പണിക്കാരന് കീപ്രാണ്ടി ഗോപാലന് നായര് അരിശത്തോടെ അവണേരി ശങ്കരേട്ടനോട് പറഞ്ഞു.എന്ന് ചെയ്യാനാ ഗോപാലന് നായരേ, ഒക്കെ വിധി. ഒന്നും നമ്മളെ കയ്യിലല്ലല്ലോ...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> ശങ്കരേട്ടന് ലോകതത്വം പറഞ്ഞു.അവന് താലികെട്ടട്ടെ, ആദ്യത്തെ തളര്ച്ചയില്നിന്നും മോചിതനായ രാമകൃഷ്ണന് പറഞ്ഞു.അതെ അതാ നല്ലത്, അപ്പോഴേക്കും സദ്യ മണത്തിനാല് വിശന്നു തുടങ്ങിയ ബുദ്ധിമുട്ട് പപ്പനാവന് അതിനോടു യോജിച്ചു. അങ്ങിനെ ആ വിവാഹം നടന്നു.ആള്ക്കൂട്ടത്തില് നിന്നും രാമകൃഷ്ണന് മെല്ലെ പുറത്തുകടന്നു. ഈ മണവാളന്റെ കുപ്പായം ഒന്നൂരണം. കടയില് തന്റെ ഒരു ഷര്ട്ടിരിപ്പുണ്ട്. അവിടേക്കു പോകാം അവന് ആശ്വാസത്തോടെ ചിന്തിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">എതിരെ വരുന്നവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു അന്ധാളിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. രാമകൃഷ്ണന് എവിടേക്ക്യാ, അടുത്തോന് കുമാരന് തന്റെ ആണിക്കാല് ഒരിഞ്ച് ഉയരത്തിലേക്ക് പൊക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് ചോദിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒന്നിവടം വരെ... </span><br /><span style="font-size:130%;">കടേന്ന് ഒരു സാധനം എടുക്കാനുണ്ട്....</span><br /><span style="font-size:130%;"> രാമകൃഷ്ണന് രണ്ടാമതൊരു ചോദ്യത്തിന് സമയം കൊടുക്കാതെ മുന്നോട്ട് ധൃതിയില് നടന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;">കടയിലെ ഉത്തരത്തില് വെച്ച താക്കോലെടുത്ത് തുറക്കാന് ശ്രമിക്കവെ പിന്നില് കേശവന്നായരുടെ ചുമ കേട്ടു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">രാമകൃഷ്ണാ താന്...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> കേശവന് നായര് എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെ രാമകൃഷ്ണന്റെ തോളില് കൈവെച്ചു. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">സാരല്യ... കേശവന് നായരെ സാരല്യ...</span><br /><span style="font-size:130%;">- രാമകൃഷ്ണന് കേശവന്നായരെ സമാധാനിപ്പിക്കാന് പറഞ്ഞു.മോനെ നിന്റെ മനസ്സ് വലുതാണെടാ... ഞങ്ങക്കൊക്കെ അഭിമാനിക്കാന് മാത്രം വലുത്...</span><br /><span style="font-size:130%;"> കേശവന്നായര് നിറകണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞു.</span><br /><span style="font-size:130%;">എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെ രാമകൃഷ്ണന് നിന്നു. അപ്പോള് കുന്നോത്തുമുക്കിന്റെ ആകാശത്തിനു മുകളില് ഒരു വിമാനത്തിന്റെ ശബ്ദമുണ്ടായി.</span><br /><span style="font-size:130%;"> കേശവന്നായര് ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ മന്ത്രിച്ചു; ഇന്നാണ് നമ്മുടെ സതീദേവി ദുബായിലേക്ക് പോകുന്നതെന്നു കേട്ടു....</span><br /><span style="font-size:130%;">ആ വാക്കുകളിലെ വേദനയില് നിന്നും പ്രസരിച്ച പുതിയ ഒരൂര്ജ്ജത്താലെന്നപോലെ രാമകൃഷ്ണന് മുറ്റത്തിറങ്ങി. വര്ഷങ്ങള്ക്കുശേഷം ഒരു വിമാനത്തിന്റെ ശാന്തമായ പ്രയാണം കണ്ടു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7687772269425694005?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-64793724788728686202009-04-22T04:27:00.000-07:002009-04-22T04:34:55.632-07:00വിളവ്<span style="font-size:130%;">ഏതൊരു കൃഷീവലന്<br />ഭൂമുഖം ഉഴുവാനായ്<br />നോവുതന് നകം വെച്ച്<br />നമ്മളെ തെളിക്കുന്നു<br /><br />ദിക്കുകള് അറിയാതെ<br />ചുറ്റുകയാവാം, പക്ഷേ<br />മുത്തുകള് വിളഞ്ഞീടും<br />നാളെയീ മണ്ണില് സത്യം<br /><br />എത്രമേല് ധന്യര് നമ്മള്<br />കേവലം പതിരല്ല<br />ചിത്തമേ പഴിക്കേണ്ട<br />സാധു ജന്മത്തെ വൃഥാ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-6479372478872868620?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-79476017467675354432009-03-16T05:27:00.000-07:002009-11-10T04:07:04.348-08:00കലാഭവന് മണിപ്പാട്ടുകള്-1പാട്ടെത്ര പാടിയാലും<br />കൂട്ടെത്ര കൂടിയാലാം<br />പാവം മനുഷ്യനാണീ രാമേട്ടന്<br />ഈ നാടിന്റെ സ്നേഹമാണീ രാമേട്ടന്<br />ചോരുന്ന കൂര കണ്ടാള്<br />ആറുന്ന കഞ്ഞി കണ്ടാള്<br />പണ്ടത്തെ കാര്യമൊക്കെയോര്ക്കും ഞാന്<br />എന്റെ ബാല്യത്തിന് കാര്യമൊക്കെയോര്ക്കും ഞാന്<br />ആകാശത്തമ്പിളിയെ ഗോതമ്പു പത്തിരിയായ്<br />കണ്ട് കൊതിച്ചാ കാലം ഓര്ക്കും ഞാന്<br />എന്റെ പണ്ടെത്തെ കാലമെല്ലാം ഓര്ക്കും ഞാന്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7947601746767535443?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-54663250748952890362009-02-26T22:48:00.001-08:002009-02-26T22:49:56.632-08:00കുയില് ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്<span style="color:#000066;">ഇനി മുതല്</span><br /><span style="color:#000066;">കാക്കയായി ജീവിച്ചാല് </span><br /><span style="color:#000066;">മതിയെന്ന്</span><br /><span style="color:#000066;">കുയിലിന് </span><br /><span style="color:#000066;">ഒരു ഉത്തരവ് കിട്ടി</span><br /><span style="color:#000066;"></span><br /><span style="color:#000066;">പാടരുത്</span><br /><span style="color:#000066;">നെരം വെളുക്കുകയാണെന്ന്</span><br /><span style="color:#000066;">കരഞ്ഞാല് മതി</span><br /><span style="color:#000066;"></span><br /><span style="color:#000066;">വസന്തകാലം മറന്ന്</span><br /><span style="color:#000066;">തളിരിലകള് മറന്ന</span><br /><span style="color:#000066;">ഒരു ജീവിതം </span><br /><span style="color:#000066;">കുയിലിന് സങ്കല്പിക്കാനായില്ല</span><br /><span style="color:#000066;"></span><br /><span style="color:#000066;">അങ്ങിനെയാണ് കുയില്.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-5466325074895289036?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-75894931639208570352009-02-11T00:10:00.001-08:002009-02-11T00:14:41.827-08:00അടുപ്പംഅവര്<br />ആദ്യമായി<br />കാണുകയായിരുന്നു<br />എന്നാലും<br />ഒരു കവിത<br />രണ്ടു ദേശങ്ങളിലുന്ന്<br />കുട്ടിക്കാലത്ത്<br />പഠിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നതിനാലാവാം<br />പരസ്പരം എളുപ്പം മനസ്സിലായത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7589493163920857035?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-2062287065851897192009-01-21T03:31:00.000-08:002009-01-21T03:41:58.706-08:00കാരണം<span style="font-size:130%;"></span><br /><p><span style="font-size:130%;"> '<span style="font-size:180%;color:#000066;">സമതാള</span>'ത്തില്</span></p><p><span style="font-size:130%;"> ഈ കൊച്ചു വരികള് </span></p><p><span style="font-size:130%;">വായിക്കുക: <span style="color:#006600;"></span></span><a href="http://samathalam.blogspot.com/2009/01/blog-post_21.html"><span style="font-size:130%;color:#006600;">കാരണം</span></a><span style="font-size:130%;"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-206228706585189719?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-85953980802915936682009-01-15T23:56:00.000-08:002009-12-09T00:39:36.087-08:00ഫോക്കസ്<p>സിനിമ ഇറങ്ങി മൂന്നാമത്തെ ആഴ്ചയില് അമര്നാഥിനെതേടി ഒരു പെണ്കുട്ടിയെത്തി. നിരഞ്ജനയെന്നായിരുന്നു അവള് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. </p><p>"സാറ് പറയുന്ന കഥാപാത്രം മരിച്ചിട്ടില്ല" - അവള് അമര്നാഥിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷ്മമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.</p><p>"ആര് ?" -അമര്നാഥ് അല്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കികൊണ്ടു ചോദിച്ചു.</p><p>"ആ സിനിമയിലെ നായകന് വിനയന്"</p><p>"ങ്ഹേ... അത് കുട്ടിക്കെങ്ങിനെ അറിയാം ?" - അമര്നാഥ് അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോള് അവള് ഒന്നു പകച്ചതുപോലെ തോന്നി.</p><p>"അതെന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായിരുന്നു..." അവള് പതിയെ പറഞ്ഞു. </p><p>മൗണ്ട് ലൂയീസ് ഹോസ്പിറ്റലില് നിന്നും ചാടിപ്പോയ മാനസിക രോഗിയായ വിനയന്...</p><p>ഇതു കേട്ടപ്പോള് അമര്നാഥിന് ഞെട്ടലാണുണ്ടായത്. താന് തേടി നടന്ന രഹസ്യങ്ങളുടെ ഒരു തുമ്പ് തനിക്കു മുമ്പില് പെട്ടെന്നു പ്രത്യക്ഷമായതുപോലെ അയാള്ക്കു തോന്നി....</p><p>അമര്നാഥ് ആ കഥ പറഞ്ഞു.</p><p>പ്രഗല്ഭനായ സംവിധായകനുവേണ്ടി ഹൈറേഞ്ചിലെ ടി.ബി.യില് മുറിയെടുത്ത് ഒരു തിരക്കഥക്കു വേണ്ട തീം ആലോചിച്ച് നിരശപ്പെട്ട് മദ്യപാനത്തിന്റെ സ്വകാര്യതയില് വീണപ്പോഴാണ് വാച്ചര് വേലപ്പന്നായരിലൂടെ ആ സംഭവം കേട്ടത്.</p><p>മാനസിക രോഗാശുപത്രിയില് നിന്നും ഒളിച്ചോടിയ യുവതീയുവാക്കള് കുറച്ചുകാലം ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാന് തെരഞ്ഞെടുത്തത് ഈ സ്ഥലമായിരുന്നുവത്രെ. ഒടുവില് അവര് ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയായിരുന്നു.</p><p>ആ സംഭവം മെനുക്കിയെടുത്ത് സംവിധായകനും നിര്മ്മാതാവിനും വേണ്ടി താന് പറഞ്ഞു. അവര്ക്കത് ഇഷ്ടമായി. അങ്ങിനെ ഒരു നല്ല സിനിമ പിറന്നു.</p><p>"അതില് കുറച്ച് കള്ളമുണ്ട് സാറേ..." -അവള് പറഞ്ഞു.</p><p>"കള്ളമോ ?" -അമര്നാഥിന് കൗതുകമായി.</p><p>"അതേ, അവര് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന് തീരൂമാനിച്ചിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. അവരിട്ടത് ചെയ്തിട്ടുമില്ല. പകരം കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു. അതും അവരിലൊരാള് മാത്രം..."</p><p>"ങ്ഹേ..." -അമര്നാഥിന് ആകാംക്ഷ അടക്കാനായില്ല. "കുട്ടി എന്താണീ പറയുന്നത് ?"</p><p>"അതേ, അവരില് ഒരാള്, അതായത് എന്റെ ജേഷ്ഠന് വിനയന് ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. മരിച്ച കോടീശ്വരിയായ പെണ്കുട്ടി അപര്ണ്ണാ മേനോന് കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു..... " അവള് എഴുന്നേറ്റ് പറഞ്ഞു.</p><p>അമര്നാഥ് അവളെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു : "ഇതില് പോലീസ്, അന്വേഷണം, നിയമക്കുരുക്കള്... ?"</p><p>"അതെ, പോലീസിന് എല്ലാമറിയാം... തല്ക്കാലം സാറില് നിന്നും ഇതു പുറത്തു പോവരുത്." അവള് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.</p><p>വലിയൊരു ഭാരം തന്റെ തലയില് വന്നു വീണതുപോലെ അമര്നാഥ് ഭയപ്പെട്ടു.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-8595398080291593668?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-82847059884128339882009-01-08T23:02:00.000-08:002009-01-08T23:13:27.727-08:00അനുമോദനങ്ങള്<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SWb4rDopsBI/AAAAAAAAAB4/d-nEymfsCv8/s1600-h/V173.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289188230987100178" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 226px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SWb4rDopsBI/AAAAAAAAAB4/d-nEymfsCv8/s320/V173.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span></div><br /><div><span style="font-size:100%;color:#333333;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:100%;color:#333333;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:100%;color:#333333;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:100%;color:#333333;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:100%;color:#333333;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:100%;color:#ffffff;"><em>.</em></span></div><div><em><span style="font-size:100%;color:#ffffff;">.</span></em></div><div><em><span style="font-size:100%;color:#ffffff;">.</span></em></div><div><em><span style="font-size:100%;color:#ffffff;">.</span></em></div><div><span style="font-size:100%;color:#ffffff;"><em>.<br />.</em></span></div><div><span style="font-size:100%;color:#333333;"><em>ചിത്രം : <strong>വി. മോഹനന്</strong></em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">മറ്റുള്ളവരുടെ കൈകള് </span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">നമ്മെ കുളിപ്പിക്കും</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">മരണംപോലെയാണ് </span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">ചില അനുമോദനങ്ങള്</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">സാരമില്ല</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">അവര് തേച്ചു കഴുകുന്നത്</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">അവരുടെ അപദാനങ്ങളാവാം</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">നാട്ടുതെറികളാവാം</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">റേഷന് കടയിലോ ബസ്സിലോ</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">തൊട്ടു മുമ്പില് നിന്ന നേരുത്തുള്ള</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">ചെരിപ്പുകൊണ്ടുള്ള കുത്താവാം</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">എന്തായാലും കഴുകട്ടെ</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">മണ്ണടരുകള്ക്കപ്പുറത്തെ ഞാന്</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്ക് പോകും</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഒരു ചൂളംവിളിയോടെ</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഇന്നെങ്കിലും</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-8284705988412833988?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-76410645509702324852009-01-01T23:56:00.000-08:002009-01-08T04:16:57.134-08:00കോഴികള്ക്ക് ജാതിയില്ല<a href="http://3.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SV3K8o21OYI/AAAAAAAAABg/qcKAHOopYJo/s1600-h/V1722.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286604680711190914" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SV3K8o21OYI/AAAAAAAAABg/qcKAHOopYJo/s320/V1722.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><br /><br /><em>ചിത്രങ്ങള്</em><strong><em> :</em> വി. മോഹനന്</strong> :<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കുറ്റിയാടിചന്ത മുഴുവന് കറങ്ങി, അവസാനം അഹ്്മ്മദ്ക്കാന്റെ പീട്യേന്നാണ് ചോദിച്ചത്. സാധനം തരുമ്പോള് മുപ്പരൊന്നു ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി, അതില് സഹതാപമായിരുന്നുവെന്ന് പ്രകാശന് തോന്നി.<br /><br />'എന്താപ്പം ഇങ്ങനെ' എന്ന ഒരു ചോദ്യം അതില് അടങ്ങിയിരുന്നു. മര്യാദ ഓര്ത്ത മൂപ്പരത് ചോദിച്ചില്ലെന്നേയുള്ളു. അയാള്ക്ക് ലോകത്തോടു മുഴുവന് സ്നേഹമായിരുന്നു. പക്ഷെ, താമസിക്കുന്ന വാടകവീട്ടിന്റെ അയല്ക്കാരിയായ വെട്ടുകത്തി ഭവാനിയോടും അവളുടെ നാശം പിടിച്ച കോഴികളോടും വല്ലാത്ത വെറുപ്പായിരുന്നു.<br /><br />ഇന്നലെ പഞ്ചായത്തില് തൊഴിലില്ലായ്മാ വേതനത്തിന്റെ തിരക്കുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് പരിക്ഷീണനായി എത്തിയപ്പോഴാണ് കണ്ടത് മുറ്റത്തും വരാന്തയിലും കോഴികള് നിരങ്ങുന്നു. വിസര്ജ്ജനത്തിന്റെ പൂരവും.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SV3LUngfkxI/AAAAAAAAABo/OUIB8DzQrZA/s1600-h/V1730.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286605092665922322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 301px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SV3LUngfkxI/AAAAAAAAABo/OUIB8DzQrZA/s320/V1730.jpg" border="0" /></a><br />"കോഴി പോ...." എന്ന തന്റെ നിലവിളിക്ക് വേലിക്കപ്പറുത്തുനിന്നും ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയായിരുന്നു മറുപടി. ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിപ്പോള് വെട്ടുകത്തി ഭവാനി പരിഹാസത്തോടെ നോക്കുന്നു... നിയമങ്ങളെല്ലാം ഉളുപ്പില്ലാത്ത സ്ത്രീകള്ക്കനുകൂലമായ കാലം. സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. വാടകവീടിന്റെ അഡ്വാന്സ് കൊടുത്ത് താമസമാരംഭിച്ചതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം ബ്രോക്കര് സൂലൈമാന് പറഞ്ഞതോര്ത്തു : 'ഓക്കിത്തിരി വട്ടാണിട്ടോ, കോളണീലെ ആനമണീനെ വെട്ട്യോളാ....'<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അതു കേട്ട് ഞാന് ഞെട്ടിപ്പോയിരുന്നു. 'ഈ ചെറിയ പെണ്ണോ ?' ഞാന് സുലൈമാനെ തമാശ പറഞ്ഞതുപോലെ നോക്കി.<br /><br />'എന്താ കത്തികൊണ്ടു വെട്ടുന്നോര്ക്കൊക്കെ കീരിക്കാടന് ജോസിന്റത്ര വലിപ്പം വേണോ ?' - സുലൈമാന്റെ തിരിച്ചു ചോദ്യം സത്യമായിരിക്കുമെന്നു തോന്നി.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പിറ്റേ ദിവസം വരുമ്പോള് കോലായില് കയറി തന്റെ ബനിയന് തിന്നുകയാണ് അവളുടെ ഒടുക്കത്തെ ആ കറുത്ത ആട്. നിയന്ത്രണം വിട്ട് ഓടി ഒരു ചുള്ളിക്കമ്പെടുത്ത് ആടിനെ അടിച്ചോടിച്ചു. പിന്നേയും ആടുകളുടേയും കോഴികളുടേയും വരവായിരുന്നു. തന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകള് കണ്ട് അവള് അപ്പുറം നിന്നു ചിരിക്കും.<br /><br />ഒരു ദിവസം സുലൈമാനെ കണ്ടമ്പോള്, വേറെ വിടു കിട്ടാനുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിച്ചു. "എന്താ മാഷെ നിങ്ങളിങ്ങിനെ ചോയ്ക്കുന്നത്. ഇന്നാട്ടില് വെറെ വിടില്ല..' -സുലൈമാന് നിസ്സഹായനായി.<br /><br />വല്ലാത്ത നിരാശതോന്നി. സുലൈമാന് തന്റെ ശത്രുവാണോ എന്നു പോലും തോന്നി. എന്തായാലും അവളെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാന് തീരുമാനിച്ചാണ് കുറ്റിയാടി ചന്ത മുഴുവന് പരതി എലിവിഷം വാങ്ങിയത്.<br /><br />എലിവിഷം കോഴികള്ക്കായി ഒരുക്കുവെച്ചാണ് പിറ്റേന്നു കാലത്ത് ഓഫീസിലേക്ക് പോയത്. ഇടക്കൊക്കെ വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന ചിന്തയും തികട്ടി വന്നു. വൈകീട്ടി നേരത്തെ ഇറങ്ങി. റീഡിംഗ്റൂമിലൊന്നും കയറാതെ നേരെ വിട്ടീലേക്ക്.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SV3LjVmh17I/AAAAAAAAABw/9mp26JjS9fk/s1600-h/V1736.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286605345557436338" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 250px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SV3LjVmh17I/AAAAAAAAABw/9mp26JjS9fk/s320/V1736.jpg" border="0" /></a><br />ഇടവഴിയില് നിന്നേ കണ്ടു. അടുത്ത വിട്ടിലെ രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങള് നില്ക്കുന്നത്. പറങ്കിമാവിനടുത്തുള്ള പടികള് കയറി കോലായിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് ഞെട്ടിപ്പോയി, മുന്നിലതാ ചത്തതാണെന്നു തോന്നുന്ന രണ്ടു കോഴികളുമായി ഭവാനി നില്ക്കുന്നു.<br /><br />"ഇതോ ഒറോട്ടും പാറേമ്മലെ കൂട്ടിച്ചാത്തന് നേര്ന്നിട്ടതാ.... അനുഭവിക്കും." തുറു കണ്ണുകളോടെ അവള് ശപിച്ചു.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കാലില് നിന്നൊരു വിറയല് മേലോട്ട്...<br /><br />എവിടെ നിന്നോ സൂലൈമാന് അറ്റു വീണു : 'മാഷേ, എങ്ങളാ പൈസങ്ങ് കൊട്ക്ക്.... നാരാണേട്ടന് മരുന്ന് വാങ്ങിക്കോട്ടേ...."<br /><br />"ഇല്ല്യ... ശല്യം സഹിക്കാഞ്ഞിട്ടാ ഞാനിത് ചെയ്തത്. " -അയാള് പറഞ്ഞു.<br /><br />സുലൈമാന് പിടിച്ച പിടിയാലെ തെക്കേ മുറ്റത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയി. "നാറ്റ കേസാണ് ങ്ങ്ളൊക്കെ പഠിപ്പും വിവരോള്ള മനുഷ്യരല്ലേ.. നാലാള് കേട്ടാ മോശം ങ്ങ്ക്ക് തന്ന്യാ.."<br /><br />അയാള് ഒന്നയഞ്ഞ തക്കം നോക്കി സുലൈമാന് അയാളുടെ പോക്കറ്റില് നിന്നും നുറിന്റെ മുന്നു നോട്ടുകളുമെടുത്ത് നടന്നു നീങ്ങി.. അമ്മക്ക് ചായ്പ് കെട്ടാനയക്കാനുള്ള പണമായിരു്ന്നു. രാത്രി അയാള് ലൈറ്റിടാതെ ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിലിരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു. കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ചത്... അതിനിടയില് അച്ഛന്റെ മരണം... ജോലി കിട്ടി ഏറെ വൈകിയിട്ടും ഒരു വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് താന് ചിന്തിക്കാതിരുന്നത് മനസ്ലില് ഏഴു വര്ഷത്തിന്റെ നഷ്ടബോധമുള്ളതിനാലായിരുന്നു. തന്റെ പാടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ഒരു പെണ്കുട്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊള്ളുന്ന ഒരോര്മ്മ... ഈ ലോകത്ത് താന് എത്രയോ ചെറുതായി പോയി... പണക്കാരനുമായുള്ള അവളുടെ വിവാഹചോറുണ്ടു വന്ന ചങ്ങാതെമാരെക്കുറിച്ചൊക്കെ എനിക്കറപ്പായി. ആ നാളുകളില് താനെത്രമാത്രം വേദനിച്ചു.<br /><br />"എന്താ മാഷേ, ലൈറ്റില്ലേ ?" -സുലൈമാന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അയാള് ചിന്തയില് നിന്നും ഉണര്ന്നു. നിവര്ന്നിരുന്ന് ഒരു സിഗരറ്റു കൊളുത്തുമ്പോള് സുലൈമാന് അടുത്തു വന്നിരുന്നു.<br /><br />"നിങ്ങക്കെന്താ പറ്റ്യേത് ?"<br /><br />"എന്തു പറ്റാന്" -അയാള് ഈര്ഷ്യയോടെ സുലൈമാന് മറുപടി നല്കി. ഇഷ്ടന് മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നി.<br /><br />"ഇന്ന" -സുലൈമാന് ഒരു പൊതി നീട്ടി. "എന്തായിത് ?"<br /><br />"ഇത്തിരി കോഴ്യേറച്ച്യാ" -ഇരുട്ടില് സുലൈമാന്റെ പല്ലുകള് തിളങ്ങി.<br /><br />"എവിടുന്നാത് ?" അയാളുടെ ചോദിച്ചു<br /><br />"സംശയിക്കേണ്ട ഇത് ഇമ്പളെ കോയേറച്ച്യല്ല. അത് വെഷം തിന്ന് ചത്തതല്ലെ. ഇത് ഓള് മാഷ്ക്കൊരു കോഴീനെ സന്തോഷത്തോടെ തന്നതാ..." </span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"><br />"കൊണ്ടുപോടോ..." -അയാള് സുലൈമാനോട് ഉച്ചത്തില് പറഞ്ഞു.<br /><br />"ന്നാപ്പം വേണ്ട" സുലൈമാന് പെട്ടെന്നു തന്നെ ഇരുട്ടിലൂടെ മറഞ്ഞുപോയി. അയാള് വീണ്ടും തനിച്ചായി.<br /><br />പിറ്റേന്ന് അയാള് ഉറക്കമുണര്ന്നപ്പോള് ഉമ്മറപ്പടിയില് മുന്നൂറു രൂപയുണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം ഒരു കുറിപ്പും :<br /><br />"കോഴികള്ക്കറിയില്ല മനുഷ്യരുടെ വലുപ്പചെറുപ്പവും ജാതിയും മതങ്ങളും"<br /><br />അയാള് അത് വായിച്ചു ചിരിച്ചു. മനസ്സിലെ ഈര്ഷ്യയെല്ലാം അലിഞ്ഞുപോയി.<br /><br />അന്നു പകല് അങ്ങാടിയില് വെച്ച് സുലൈമാനോട് അയാള് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചു. ഹോട്ടല് രാമചന്ദ്രയില് കയറി ചായ കുടിച്ചു. അതിനിടയില് സുലൈമാന് അവളുടെ കഥ പറഞ്ഞു. ജയിലില് കിടക്കുന്ന ചെറിയച്ഛന് വന്നാല് അതോടെ അവളുടെ ജീവിതം തീരും. അച്ഛന് കിടപ്പിലായപ്പോള് അമ്മയുടെ സ്വന്തക്കാരനായവനാണ് ആനമണിയെന്ന ചെറിയച്ഛന്. അവളേയും അയാള് നോട്ടമിട്ടതിനാലാണ് അവള് വെട്ടുകത്തികൊണ്ട് വെട്ടിയത്. അവള് പീഢിപ്പിച്ചെന്നു പറഞ്ഞ് അയാള്ക്കെതിരെ തിരിച്ചു കേസും കൊടുത്തു. അങ്ങിനെ പ്രാണരക്ഷാര്ത്ഥമുള്ള വെട്ടായി മാറി അത്. അയാള് അകത്തായി.<br /><br />"വന്നാലൊരു ചുക്കും സംഭവിക്കില്ല, പണ്ടാരക്കണ്ടി തറവാട്ടില് വരാന് ഒരാനമണിക്കും കഴിയില്ല." -അയാള് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.<br /><br />മനസ്സിലാവാത്തതുപോലെ സുലൈമാന് അന്ധാളിച്ചുകൊണ്ട് അയാളെ നോക്കി.<br /><br />"അതേട്യാ"<br /><br />സുലൈമാന് ചോദിച്ചു "ഏത്" -അയാള് തിരിച്ചും.<br /><br />"ഈ പണ്ടാരക്കണ്ടി"<br /><br />"അതെന്റെ വീട്ടു പേരാണ്" -അയാള് ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞപ്പോള് സുലൈമാന് കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക് പിടി കിട്ടി.<br /><br />"നിങ്ങളെ ദൈവം രക്ഷിക്കും..." -അയാളുടെ കൈകള് കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് സുലൈമാനത് പറഞ്ഞത് കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞുകൊണ്ടായിരുന്നു.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7641064550970232485?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-35062866077062647862008-12-30T00:21:00.000-08:002009-12-16T22:50:53.883-08:00അഭിമാനം<span style="color:#333333;"></span><br /><span style="color:#666666;">നെല്ലിക്കാവ് ഗ്രാമത്തില് അനിയനെ കൊന്നവനെന്ന് തെറ്റിദ്ധിരിക്കപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്ന സുധാകരന്റെ അനുജന് എന്നെങ്കിലും തിരിച്ചുവരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില് അവന്റെ മുറപ്പെണ്ണായ പാര്വ്വതിയെ സംരക്ഷിച്ചു നിര്ത്തുമ്പോള് അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ആത്മസംഘര്ഷങ്ങള്....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-3506286607706264786?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-50106631297184061912008-12-30T00:17:00.000-08:002009-01-08T04:14:29.863-08:00അടച്ചിട്ട ജാലകങ്ങള്ഇളവെയിലില്<br />മൂത്രശങ്കക്കിരിക്കുന്ന<br />മുത്തച്ഛനില് നിന്നു മാറി<br />സങ്കോചപ്പെട്ടു നിന്നിരുന്നു അവള്<br /><br />മലയാളം മാഷ്<br />വെട്ടിത്തിരുത്തിയ കവിത<br />എന്നെ കാണിച്ച്<br />നൊമ്പരപ്പെട്ടിരുന്നു<br /><br />ചിറകൊടിഞ്ഞ ഒരു പരുന്തിനെ<br />പരിചരിച്ച്<br />ഒഴിവുകാലം മറന്നിരുന്നു<br /><br />ഇന്നലെയായിരുന്നു<br />അവളുടെ മടക്കം<br /><br />മേശപ്പുറത്തെ തിരികെ വന്ന<br />കവിതയില് നിറയെ<br />ക്ലാസ്സിലെ അടച്ചിട്ട ജാലകങ്ങളായിരുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-5010663129718406191?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-91081849409281942042008-12-24T00:27:00.000-08:002009-01-08T04:14:00.812-08:00ദശാവതാരമില്ലാതെ<a href="http://3.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SVHys8_gmZI/AAAAAAAAABY/eGbNdBeOKHQ/s1600-h/sath.jpg"><span style="color:#330099;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5283270691982973330" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 251px; CURSOR: hand; HEIGHT: 190px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JFbroow6lpo/SVHys8_gmZI/AAAAAAAAABY/eGbNdBeOKHQ/s320/sath.jpg" border="0" /></span></a><span style="color:#330099;"><br /></span><div></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#330099;">ചരിത്രത്തെ</span></div><div><span style="color:#330099;">ദീര്ഘചുംബനത്താല്</span></div><div><span style="color:#330099;">പ്രണയിച്ച്</span></div><div><span style="color:#330099;">ഒരു ചിത്രം കൊണ്ട്</span></div><div><span style="color:#330099;">രാജന്</span></div><div><span style="color:#330099;">അനശ്വരനായി</span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><span style="color:#330099;">കമലഹാസന്</span></div><div><span style="color:#330099;">ഒരു നൂറു ചിത്രമെങ്കിലും</span></div><div><span style="color:#330099;">വേണ്ടി വന്നു</span></div><div><span style="color:#330099;">ദശാവതാരവും കടന്ന്</span></div><div><span style="color:#330099;">അത്രയും കാലം</span></div><div><span style="color:#330099;">ജീവിക്കാന്</span></div><div><span style="color:#330099;">.................................................................</span></div><div><span style="color:#330099;"></span></div><div><em><span style="font-size:85%;color:#009900;"><strong>വര്ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്-305 /21-12-2008</strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-9108184940928194204?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-6008869436928749572008-11-07T22:40:00.000-08:002009-01-08T04:13:23.229-08:00സെന്റോഫ്സായാഹ്ന വിരുന്നില് രോഗികളും ആശുപത്രി ജീവനക്കാരും അയല്വാസികളുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്തെ ബോഗണ്വില്ലയില് വീണു കിടക്കുന്ന മഞ്ഞ വെയിലിലേക്ക് നോക്കി ഡോക്ടര് പ്രമോദ് ശ്രീനിവാസന് പാടി തുടങ്ങിയപ്പോള് അതൊരു ശോക സാന്ദ്രമായ കഥയുടെ പര്യവസാനമായി അളകക്ക് തോന്നി. അവള് പൂര്വ്വകാലം മറന്നുപോയ മിഥുന് മോഹന്റെ ഷര്ട്ടിന്റെ ബട്ടണ് ശരിയാക്കികൊണ്ട് നിന്നു... എന്തിനെന്നറിയാതെ അവന് അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.<br /><br />മുന്നു മാസങ്ങള്ക്കപ്പുറത്തെ ആ രാത്രിക്കുറിച്ചോര്ക്കുകയായിരുന്നു അവള്. കുസൃതിക്കാരനായ മിഥുന്മോഹനോടൊപ്പം അവന്റെ കൂട്ടുകാരനായ അനില്ദാസിന്റെ ബാംഗ്ലൂരിലുള്ള താമസ സ്ഥലം തേടിയുള്ള യാത്രയിലായിരുന്നു ഞങ്ങള്. ഇരു വീട്ടുകാരും എതിര്ക്കുന്ന ഒരു പ്രണയ ബന്ധത്തിന്റെ അനിവാര്യമായ ഒളിച്ചോട്ടമായിരുന്നു അത്. ഒടുവില് ആ യാത്ര അവസാനിച്ചത് ഒരു അപകടത്തിലാണ്.<br /><br />മലയാളിയും മധ്യവയസ്കനുമായ ഡോക്ടര് പ്രമോദിന്റെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയില് കിടക്കവേ മിഥുന് മോഹനനെന്ന ത്ന്റെ കാമുകന് ഇനി തിരിച്ചറിവിന്റെ ഓര്മ്മകള് തിരികെ കിട്ടില്ലെന്ന സത്യമറിഞ്ഞു.<br /><br />കലാകാരനായ ഡോക്ടറുടെ പ്രണയനൈരാശ്യ കഥയില് നിന്നും തന്നോടുള്ള അനുരാഗം മനസ്സിലായെങ്കിലും മിഥുന്റെ ജീവനെക്കരുതി എല്ലാം ക്ഷമിക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവില് നാട്ടില് നിന്നും തന്നെ കാണാന് വന്ന ഡോക്ടറുടെ അമ്മയോട് സത്യം പറഞ്ഞപ്പോള് അവര് അനുഗ്രഹിച്ചു<br /><br />ബന്ധുക്കളുമായി എല്ലാം സംസാരിച്ച് തിരിച്ചു വന്ന ഡോക്ടര്ക്ക് സ്വന്തം മകളുടെ വിവാഹം നടത്തുന്ന ഭാവമായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒരു സായാഹ്ന വിരുന്നോടെ അദ്ദേഹം തങ്ങളെ നാട്ടിലേക്കയക്കുകയാണ്. ഇനി....<br /><br />നീണ്ട കരഘോഷങ്ങള്ക്കിടയില് അവള് ചിന്തയില് നിന്നുണര്ന്നു.. ഡോക്ടര് മിഥുനെ വാല്സല്യപൂര്വ്വം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, പിന്നെ മെല്ലെ പറഞ്ഞു: പോയി വരൂ.... അവര് ചാക്കോ ചേട്ടന്റെ കാറില് കയറി. പുറത്ത് അപ്പോഴും ബോഗണ് വില്ലയില് മഞ്ഞ വെയിലിന്റെ പൂക്കള് മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-600886943692874957?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-89807483280203304662008-09-16T04:42:00.000-07:002009-01-08T04:12:28.637-08:00കറുപ്പും കവിതയും<span style="font-size:130%;">കപ്പലണ്ടിക്കാരനോട്</span><br /><span style="font-size:130%;">മാംസം വില്പക്കാരി </span><br /><span style="font-size:130%;">പറഞ്ഞതറിയാതെ-</span><br /><span style="font-size:130%;">കപ്പലോട്ടകാരനോട്</span><br /><span style="font-size:130%;">മന്ത്രിമാര് പറയുന്നതു മാത്രമോ-</span><br /><span style="font-size:130%;">ഈ കറുത്ത കാലത്തിന്റെ </span><br /><span style="font-size:130%;">കറുത്ത അക്ഷരങ്ങള്</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">(തെരുവില് ചത്തവന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;">പട്ടാളമാണോ</span><br /><span style="font-size:130%;">ഈ ഉറുമ്പിന് കൂട്ടങ്ങള്)</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><em><span style="font-size:100%;">-വര്ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്(07-09-2008 -ഞായര്)</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-8980748328020330466?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-88069829866773069312008-08-02T01:14:00.000-07:002009-01-08T04:11:55.858-08:00ബാലന് മദിരാശിയില്<p>ഒരു മോഹന്ലാല് ചിത്രത്തിന്റെ ഷൂട്ടിംഗ് വരുന്നതോടെ മേലുകാവുകാര്ക്ക് കൗതുകം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. </p><p>അശോകിന്റെ ഫോണ്നമ്പറോ, വിലാസമോ താന് കുറിച്ചു വെച്ചില്ലല്ലൊ എന്ന ചിന്ത ബാലനെ നിരാശപ്പെടുത്തി. </p><p>ബ്ലേഡുവേലായുധന്റെ മകനുമായി പ്രണയത്തിലായ തന്റെ മകള് ആത്മഹത്യക്കൊരുങ്ങി എന്നറിഞ്ഞ ബാലന് ഞെട്ടുന്നു. </p><p>നാട്ടുകാര് ഇടപെട്ടപ്പോള് പിശുക്കനായ വേലായുധന് രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ സ്ത്രീധനം തന്നാല് തന്റെ മകന് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കുമെന്നറിയിക്കുന്നു. </p><p>എങ്ങിനെയെങ്കിലും അശോക്രാജിനെ കാണാന് ബാലന് തീരുമാനിക്കുന്നു.</p><p>മദ്രാസിലെത്തിയ ബാലന് ഭാഷയറിയാതെ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് പോലീസ് പിടിയിലാവുന്നു. </p><p>സ്റ്റേഷനില് ചായ കൊടുക്കുന്ന കായം കുഞ്ഞിരാമന് മുഖേന ബാലന് രക്ഷപ്പെടുന്നു. </p><p>തന്റെ കടയില് ചായ കുടിക്കാറുള്ള ആന്റണി പെരുമ്പാവൂരിനെ വിളിച്ച് കുഞ്ഞിരാമേട്ടന് സംസാരിക്കുന്നു. </p><p>അങ്ങിനെ കാര്യങ്ങള് അറിഞ്ഞ മലയാള സിനിമയിലെ അതുല്യനായ ലാലേട്ടന് മുഖേന, അശോക് അമേരിക്കയിലാണെന്നും കായത്തിന്റെ കേരള റസ്റ്റോറന്റില് താമസിക്കാനും തീരുമാനിക്കുന്നു. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് അശോക് രാജിന്റെ വീട്ടിലെത്തിയ ബാലനെ നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ അയാള് വരവേല്ക്കുന്നു. മകളുടെ വിവാഹത്തിനു വേണ്ട എല്ലാ തയ്യാറെടുപ്പുകളും നടത്താന് വലിയൊരു പണവുമായി ഒരാളെ ബാലനോടാപ്പം നാട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കുകയും വിവാഹത്തിന് താനെത്തുമെന്ന് ഉറപ്പു നല്കുകയും ചെയ്യുന്നു....</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-8806982986677306931?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-41688401045784517682008-06-11T03:53:00.000-07:002009-01-08T04:04:42.481-08:00പ്രാര്ത്ഥന<span style="font-size:130%;">വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ്</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ മുന്നില് വെച്ച്</span><br /><span style="font-size:130%;">അവന് അനുജനെ തല്ലി</span><br /><span style="font-size:130%;">അതൊരു പുഴക്കരയായിരുന്നു</span><br /><span style="font-size:130%;">അകന്നു പോയ അനുജന്</span><br /><span style="font-size:130%;">പുഴയിലാണെന്നു നാട്ടുകാര്</span><br /><span style="font-size:130%;">മറുനാട്ടിലാണെന്ന്</span><br /><span style="font-size:130%;">അയാളും ദൈവവും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒടുവില് അയാള് പരാജയപ്പെട്ടു</span><br /><span style="font-size:130%;">-ജയിലിലായി</span><br /><span style="font-size:130%;">പക്ഷേ</span><br /><span style="font-size:130%;">കഷ്ടമെന്നപ്പോള്</span><br /><span style="font-size:130%;">മറുനാടിനു തോന്നി, </span><br /><span style="font-size:130%;">മരിച്ച അനുജനെ</span><br /><span style="font-size:130%;">മറുനാടു കൊണ്ടുവന്നു</span><br /><span style="font-size:130%;">അന്നു പകല്</span><br /><span style="font-size:130%;">സൂര്യന് ചിരിച്ചു</span><br /><span style="font-size:130%;">ആകാശം ചിരിച്ചു</span><br /><span style="font-size:130%;">അകന്നുപോയ അയാളുയെ ഭാര്യയും...</span><br /><span style="font-size:130%;">അതൊരു കവിതയാണെന്നു ഞാന്</span><br /><span style="font-size:130%;">കഥയാണെന്നയാള്</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-4168840104578451768?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-65197762087163991502008-06-11T03:48:00.000-07:002009-01-08T04:03:59.659-08:00പ്രാര്ത്ഥന<span style="font-size:130%;">എല്ലാം എത്ര പെട്ടെന്നായിരുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;">നാട്ടുകാര് ഒരു ആക്ഷന് കമ്മിറ്റിയുണ്ടാക്കിയതും അതിന് കേശവന് നായര് മുന്നില് നിന്നതും. എങ്ങിനേയെങ്കിലും മകളുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞുപോവണം എന്ന ഒരു ലക്ഷ്യമായിരുന്നു അയാളെ ആ നീചമായ പ്രവര്ത്തിക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ചത്.</span><br /><span style="font-size:130%;">സ്വന്തം അനുജനെ കൊന്ന കുറ്റത്തിന് വര്ഷങ്ങള്ക്കുശേഷം ഒരാള്ക്ക് ജയിലില് കിടക്കേണ്ടി വന്നു. വരും തലമുറ അങ്ങിനേയാവും ഇതിനെ കാണുക...... </span><br /><span style="font-size:130%;">അയാള് സങ്കടത്തോടേയും അമര്ഷത്തോടേയും ഓര്ത്തു : എവിടേയാവും ശിവന്.</span><br /><span style="font-size:130%;">പാര്വ്വതികുട്ടിയോട് അവന് എന്തോ കുസൃതി കാണിച്ചതിനും അവളെ നുള്ളി വേദനിപ്പിച്ചതിനുമാണ് താനവനെ പേടിപ്പിച്ചതും ചെറുതായി ശിക്ഷിച്ചതും. </span><br /><span style="font-size:130%;">പക്ഷേ, അക്കാരണം കൊണ്ട് അവന് നാടു വിട്ടു പോവുമെന്ന് ആരറിഞ്ഞു....</span><br /><span style="font-size:130%;">ശിവനെ കാണാതായതും അവനെ താന് തല്ലിയതിന്റെ സാക്ഷിയായ പാര്വ്വതികുട്ടിയുടെ വിവരണങ്ങളില് നിന്നുമാണ് നാട്ടുകാര് തന്നെ കൊലയാളിയായി കണ്ടത്.</span><br /><span style="font-size:130%;">"എല്ലാം തിരുത്താന് അവസരമുണ്ടാവുമോ എന്റെ കാവിലമ്മേ" -കരുണന് നെഞ്ചത്തു കൈ വെച്ചു വിളിച്ചു. "സത്യം മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കാന് എന്നെ സഹായിക്കണേ, എല്ലാവരും എന്നെ അവിശ്വസിക്കുന്ന, ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നു.. ഈ സങ്കടത്തില് നിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്കണേ...."</span><br /><span style="font-size:130%;">സുഭദ്ര പോലും അവളുടെ വീട്ടുകാരുടെ അഭിപ്രായത്തിലാണ് തന്നെ കാണുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു.. അനിയനെ കൊന്നവന്....</span><br /><span style="font-size:130%;">അയാള് നിലവിളിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;">രണ്ടു വാര്ഡന്മാര് ഓടി വന്നു...</span><br /><span style="font-size:130%;">അനുസരണകേടിന്റെ ശിക്ഷ അറിയാവുന്ന അയാള് തല ചായ്ചു......</span><br /><span style="font-size:130%;">തണുത്ത സിമന്റു തറയില് കിടന്നുകൊണ്ട് മെല്ലെ കരഞ്ഞു....</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-6519776208716399150?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-71885772619020606692008-06-05T03:01:00.000-07:002009-01-08T04:02:48.983-08:00ഞാന് ജീവിക്കുന്നത്<span style="font-size:130%;">ഞാന് ജീവിക്കുന്നത്</span><br /><span style="font-size:130%;">സംസ്കാര സമ്പന്നരും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഹൃദയാലുക്കളുമായ</span><br /><span style="font-size:130%;">ചിലരുടെ ജീവിതം കണ്ട്</span><br /><span style="font-size:130%;">കൊതിച്ചിട്ടു തന്നെയാണ്</span><br /><span style="font-size:130%;">പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം</span><br /><span style="font-size:130%;">കൂട്ടു കൂടുന്ന ഷെയര് മദ്യത്തില് വെച്ച്</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു വയസ്സന് പ്രൊഫസറുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;">രണ്ടാം ഭാര്യയെ പ്രാപിച്ച കഥ പറയാനല്ല</span><br /><span style="font-size:130%;">ചീട്ടു നിരത്തി</span><br /><span style="font-size:130%;">ക്ലാവറും ഡെയിമനും തിരഞ്ഞ്</span><br /><span style="font-size:130%;">ഞായറാഴ്ചകളെ കൊല്ലാനല്ല</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു ചെറിയ ഇച്ഛാഭംഗത്തെ </span><br /><span style="font-size:130%;">ആത്മഹത്യയോളം പെരുക്കി കാട്ടാനല്ല</span><br /><span style="font-size:130%;">പൈങ്കിളികഥകള് കണ്ട് </span><br /><span style="font-size:130%;">ടി.വി.ക്കു മുമ്പില് മരിക്കാനല്ല</span><br /><span style="font-size:130%;">ഞാന് ജീവിക്കുന്നത്</span><br /><span style="font-size:130%;">അദൃശ്യമായ കാറ്റ് കടലിനെ</span><br /><span style="font-size:130%;">തിരമാലകളാക്കി ഉയര്ത്തുംപോലെ</span><br /><span style="font-size:130%;">ക്ഷണികമെങ്കിലും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഈ ജീവിതത്തിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;">അതിര് വരമ്പുകളില് തട്ടി വീഴുമ്പോഴും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു ആനന്ദത്തെ മഴവില്ലുകളായി മനസ്സില്</span><br /><span style="font-size:130%;">സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടാവും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഞാന് ജീവിക്കുന്നത്</span><br /><span style="font-size:130%;">ഗണികന്മാര്ക്ക് അടയാളം പറയാന്</span><br /><span style="font-size:130%;">നഗരത്തിലെ നിരത്തില്</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു മഹാന്റെ പ്രതിമയാകാനല്ല</span><br /><span style="font-size:130%;">സ്വപ്നവാദികളെ കൊന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;">തീവ്രവാദികള് ലോപിച്ച്</span><br /><span style="font-size:130%;">മന്ത്രവാദികളാവുമ്പോള്</span><br /><span style="font-size:130%;">ഓശാന പാടാനല്ല</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു ഗാന്ധി ശുഷ്കിച്ചലഞ്ഞൊരു നാട്ടില്</span><br /><span style="font-size:130%;">വറുതിയില് ചാടി മരിച്ചു വീഴാന്</span><br /><span style="font-size:130%;">പുലരുകില്ലെന്നൊരു മൊഴിയുമെന്നാലുമീ</span><br /><span style="font-size:130%;">ഇരുളില് വെളിച്ചമായ് ചിതറിവീഴാന്</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-7188577261902060669?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-3898549692748119382008-05-22T01:04:00.000-07:002009-01-08T04:02:09.000-08:00നിഴലുകള്<span style="font-size:130%;">`ഇതൊക്ക്യാണ് മോനേ വീട്...." -കല്യാണിയമ്മ പേരകുട്ടിയുടെ ചന്തിയില് താളമടിച്ചുകൊണ്ട് പുതിയ സീരിയലിലെ നായികയുടെ വീടു നോക്കികൊണ്ടു പറഞ്ഞപ്പോള് പ്രേമ ചന്ദ്രന് കലി കയറി.....</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">എന്നാലവിടെ പോയി താമസിക്കരുതോ എന്ന് തള്ളയോടു ചോദിക്കാന് തോന്നിപോയി അവന്.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">പക്ഷേ അവര് ഭാര്യയുടെ അമ്മയാണല്ലൊ. എത്രയായാലും ആ സ്ത്രീയോട് പറയുന്നത് ഭാര്യയേയും അലോസരപ്പെടുത്തില്ലെയെന്ന ചിന്ത പ്രേമനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചതിനാല് അവന് തന്റെ തന്നെ തിരക്കിലേക്കു തിരിച്ചുപോയി.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">രണ്ടു മാസം കൊണ്ട് അനൂപിന് കൊടുക്കേണ്ടതാണ്, അവന്റെ കെയറോഫിലാണ് ഈ വര്ക്ക് കിട്ടിയത്. മലയാളത്തിലെ കുടുംബചിത്രങ്ങളുടെ സംവിധായകനുവേണ്ടിയാണത്.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരച്ഛന്റേയും മകന്റേയും തീവ്രമായ സ്നേഹ ബന്ധത്തിന്റെ കഥ. മകന്റെ ഭാവി വധുവിനെ കാണാന് അവന്റെ ടൂവീലറില് യാത്ര ചെയ്യുന്ന അമ്മ ഒരപകടത്തില് മരിച്ചു പോവുമ്പോള് ആ മരണത്തിന് പരോക്ഷമായി കാരണക്കാരിയായ പെണ്കുട്ടിയോട് അച്ഛനുണ്ടാവുന്ന വേറുപ്പിന്റെ കഥയാണത്.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">`എന്തൊരു കളറാണ് മോനേ ആ വീടിന്... വാതിലില് മണിച്ചിത്രത്താഴ്... ഹോ... അവിട്യോക്കെ താമസിക്കുന്നവരുടെ ഒരു ഭാഗ്യേ.....` -കല്ല്യാണിയമ്മ ആത്മഗതം തുടരുകയാണ്... </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">തറവാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുവരുന്ന അച്ഛന് ഭാര്യയുടെ ഓര്മ്മകളുള്ള ആ വീട്ടില് അവസാനകാലം മകനോടും കുടുംബത്തോടുമൊപ്പം കഴിയാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ഭാഗം എത്ര തവണ എഴുതിയിട്ടും തൃപ്തി കിട്ടാത്ത വെപ്രാളത്തിലായിരുന്നു പ്രേമചന്ദ്രന്....</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">അതിനിടയിലാണ് കല്ല്യാണിയമ്മയുടെ സീരിയല് വിവരണങ്ങള്.... </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">അവന് സഹികെട്ട് മെല്ലെ പുറത്തിറങ്ങി വീടിനു പുറകിലേക്ക് നടന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;">ഫീസൂരി ഒന്നും അറിയാത്തതുപോലെ തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്, രസച്ചരടു പൊട്ടിയ കല്ല്യാണിയമ്മ തന്റെ വീടിനെക്കുറിച്ച് നീരസത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നതാണ് പ്രേമചന്ദ്രന് കേട്ടത്.....</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">"എങ്ങന്യാ ഇപ്പോരേല് താമസിക്ക്യാ ദൈവമേ.. ചെതല് പിടിച്ച ഈ വാതിലൊക്കെ വീഴുന്നതെപ്പഴാന്നറീല്ല..... ഇതൊന്നു മാറ്റാന് പൂക്കണ്ടി ബാലേഷ്ണനോട്് പറഞ്ഞൂടെ രാധേ......"</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ഹോ... പ്രേമചന്ദ്രന്, ഭാര്യ നഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവിതത്തില് ഒറ്റപ്പെട്ട മാധവന്നായരെ മറന്നു....... അയാളുടെ മകന്റെ ധര്മ്മ സങ്കടങ്ങള് മറന്നു.... തന്റെ ഇല്ലായ്മയിലേക്ക് വന്ന് പരിഹസി്ക്കുന്ന അമ്മായിയമ്മയെ നോക്കി അയാള് നിയന്ത്രണം വിട്ടലറി:</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">"അതേയ്... എനിക്ക് ഏസീല് ഇരുന്നാല് ചൊറിച്ചിലു വരും... അതുകൊണ്ടാ... നിങ്ങള്ക്ക് വേണേങ്കില് ഏസീല് പോയി താമസിച്ചോളൂ... ഇവിടെ ഇപ്പം ഇത്രേള്ളു...."</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">-ചമ്മലോടെ അമ്പരപ്പോടെ നില്ക്കുന്ന കല്ല്യാണിയമ്മയെ മറന്ന് മാധവന്നായരുടെ ആത്മനൊമ്പരുവുമായി പ്രേമചന്ദ്രന് തന്റെ ചിതലു പിടിച്ച എഴുത്തുമേശക്കടുത്തേക്കു നടന്നു.....</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-389854969274811938?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-19386152854954516112008-05-17T01:23:00.000-07:002009-01-08T04:01:33.716-08:00അവസരങ്ങള്<span style="font-size:130%;"></span><br /><p><br /><span style="font-size:130%;">അകലെ ചെമ്മണ് നിരത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ജയദേവന് മാഷിന്റെ ചെറിയ രൂപം പ്രത്യക്ഷമായപ്പോള് സ്റ്റാഫ്റൂമിന്റെ വാതില്പ്പടിയില് നിന്ന ഇന്ദു ടീച്ചറുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു. </span></p><p><span style="font-size:130%;">മാഷ് ഇത്രവേഗം ഇത്രവേഗം ഈ സ്കൂളിന്റെ സന്തോഷത്തില് നിന്നും അകന്നുപോകുമെന്ന് അവള് കരുതിയിരുന്നില്ല. </span></p><p><span style="font-size:130%;">ഒരു കാര്യത്തിലൊഴികെ എല്ലാവര്ക്കും ജയദേവന്മാഷെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ആരോടും പണം കടം ചോദിക്കാന് മാഷിന് ഒരു മടിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. </span></p><p><span style="font-size:130%;">'എന്തിനാ മടിക്കുന്നെ, ഞാന് തിരിച്ചു കൊടുക്കില്ലെ. പണം എല്ലാവര്ക്കും ഉപയോഗത്തിനുളളതാണ്.'-മാഷ് അമ്മിണി ടീച്ചറുടെ നീരസം കലര്ന്ന തമാശയോട് അങ്ങിനെയായിരുന്നു പ്രതികരിച്ചത്. </span></p><p><span style="font-size:130%;">ആദ്യമാദ്യം മാഷോടു തോന്നിയ ഇഷ്ടം ഇല്ലാതാകാന് തനിക്കും അതൊരു കാരണമായി...."ഗതി പിടിക്കാത്തവന്, എവിടെയെങ്കിലും ഭാര്യയും മക്കളുമുണ്ടാവും...." തന്റെ മനസ്സിലെ അഗ്നിയിലേക്ക് എണ്ണയൊഴിക്കാന് അമ്മിണി ടീച്ചര് മറന്നില്ല.ക്രമേണെ ജയദേവന് മാഷെ താന് അവഗണിച്ചു., ആ നോട്ടത്തില് നിന്നും മാറി നടന്നു.രണ്ടും മൂന്നും ദിവസം കൂടുമ്പോള് ഇയാള് എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന ചിന്ത ചിലപ്പോള് എന്റെ രാത്രിയുറക്കങ്ങളെ അലോസരപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പിന്നെ ഞാനയാളെക്കുറിച്ച് ഓര്ക്കാതായി..... കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിലാണ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളുമറിയുന്നത്. മനോരോഗിയായ ജേഷ്ഠനെ ചികില്സിക്കാന് പാടു പെടുന്ന ഒരനുജന്റെ നെട്ടോട്ടം.തന്റെ പ്രായത്തിന്റെ മോഹങ്ങള് മാറ്റി വെച്ച അയാളുടെ മനസ്സ് കാണാനുള്ള നന്മ തനിക്കില്ലാതെ പോയി. ഒടുവില് എല്ലാമറിഞ്ഞ ആ ജ്യേഷ്ഠന് അനുജന്റെ പ്രാരബ്ദങ്ങളോട് നന്ദിപൂര്വ്വം യാത്ര പറഞ്ഞപ്പോള് ഒറ്റക്കായിപോയ കുടുംബത്തിലേക്ക് ജയദേവന് മാഷ് തിരിച്ചുപോയി.... </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-1938615285495451611?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8609928579344821984.post-29636598359376821172008-05-16T05:44:00.000-07:002008-05-16T05:45:23.183-07:00<div align="center">ഇവിടെ ഞാനൊരപരിചിതന്. </div><div align="center">എന്റെ വാക്കുകള്ക്കും നിങ്ങള് ഇടം തരില്ലെ. തിരുത്തേണ്ടവ തിരുത്തി തരില്ലേ. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8609928579344821984-2963659835937682117?l=kanakamba.blogspot.com' alt='' /></div>സത്യചന്ദ്രന് പൊയില്കാവ്http://www.blogger.com/profile/17013907371841062694noreply@blogger.com2